TCoW, Total Cost of Welbeing (c)

euromillions

TCO, IRR, ROI. Er begint iets wakker te worden in welzijnsland. We beginnen langzaamaan de focus op de centen te leggen ipv op theoretische veiligheid. Maar er is nog veel werk aan de winkel, nog veel onduidelijkheid ook.

Ik werd de laatste tijd gecontacteerd om mee te werken aan “ROI”, of nee “IRR”, of eigenlijk “TCO”. En natuurlijk “verzuimkost”. Veel klepels, en al evenveel klokken. Boeiend is het zeker. En blij ben ik er zeker mee. Het is een speeltuin met voor ieder wat wils. Zeker met het budgetteringsseizoen dat in aantocht is.

Veel grotere bedrijven beginnen zich eind augustus – begin september op te maken voor het nieuwe budget, ronde 1. Templates en cijfers van de voorbije jaren worden rondgestuurd. Met de vraag om tegen oktober een eerste stap te zetten. Finaliseren van die budgetten is meestal niet voor nieuwjaar, maar ergens in de eerste maanden van het nieuwe jaar. Stressen hoeft dus niet.

Laat je als preventieadviseur ook niet in ’t zak zetten. Aangezien we advies geven, zijn de meeste kosten niet voor ons departement. We hebben misschien heel veel directe kosten te beheren, zoals onze externe dienst, ons personeel van de afdeling, onze arbeidsongevallenverzekering, de PBM’s, … Maar we hebben evenzeer veel kosten niet te beheren.

Advies geven hoort evenwel steeds bij onze job. Dus nee, de kosten voor die ergonomische bureaustoel op een andere afdeling, de kosten voor een nieuwe airco-installatie in het kader van een hitteplan, … behoren niet tot ons budget. Dat schermen we beter af. Maar we geven wel advies. Zo passeerde er onlangs een bedrijf bij me dat dergelijk meubilair direct in kosten neemt, terwijl kapitaliseren beter is voor ons imago. Voor velen is “veiligheidsadvies” nog steeds gelijk aan “kostenplaats pur sang”.

Onze TCO (total cost of ownership) moet je dus goed definiëren. Wat wel en wat niet. Technische ingrepen, installaties, meubilair… op andere afdelingen, zitten er voor mijn part niet in.

De IRR (internal rate of return) van die bureaustoel is natuurlijk weer iets anders. Wat is de interne opbrengst van een geïnvesteerd bedrag in een bureaustoel? Stijgt het rendement van de werknemer, en daalt het ziekteverlof? Concreet aantonen zal moeilijk zijn, en vaak zal je je moeten baseren op algemene cijfers uit de literatuur. Maar zeker het proberen waard.

Bij “verzuimkost” ligt dat niet anders. “De literatuur” en de grote spelers in het veld gaan uit van je directe loonkosten gedurende de periode van gewaarborgd loon en vermenigvuldigen dat met 2.5 of 3. Een beetje in het ijle, maar “de literatuur” is het er over eens. Wie ben ik om dat in vraag te stellen? Ziekte brengt dossierkosten met zich mee, en overhead voor HR, vervanging, overuren voor collega’s… Maar evengoed een besparing als er geen vervanging of betaalde overuren zijn… Dan valt het “tussen de plooien”. Tweeënhalf à drie dus, forfaitair.

En dan het magische toverjargon “ROI”. Finaal aantonen dat de preventieadviseur, zijn afdeling en de kosten voor externe dienst, medisch toezicht, verzekeraar, … “hun geld opbrengen”. Dat valt nog mee. Het is de makkelijkste parameter. Ga op jacht naar je drie-vier grootste kostenplaatsen en snoei recurrent bij die kostenplaatsen. Snoei hoog genoeg om je eigen loon en dat van je medewerkers waard te zijn. Want daar wil je natuurlijk niet snoeien. Ga kijken bij je arbeidsongevallenverzekeraar, bij je PBM-leverancier, bij je arbeidsgeneesheer (moeten die onderzoeken echt, of is er een way out zonder wetgeving of preventie met de voeten te treden?), dure abonnementen die niet gebruikt worden, …

En als het allemaal niet direct aantoonbaar is… schuif de verantwoordelijkheid door naar de CFO of een ander directielid. Met wat geluk kom je daar nog een paar jaar mee weg. Daarna zal je wel degelijk met een sluitend verhaal over TCoW, oftwel “total cost of welbeing” moeten komen. Anders ben je zelf voor je het weet “obsolete” geworden…

Advertenties

Zomerse Kronkels (8) – Appelgroenzeeblauwe verkeerslesjes

Onder het motto #ZomerseKronkels kiezen in juli en augustus 2017 diverse vaste en gastbloggers een stukje van elkaar, en voorzien het van bijkomend, actueel commentaar. Dit zijn alweer de laatste #ZomerseKronkels in de reeks.

Het blauw van de zee bezorgd mij altijd een opgewekte stemming. Het vakantiegevoel als het ware.

De Adriatische zee en het fijne gezelschap dit jaar zal dat gevoel nog versterkt hebben. Polen, Algerije had ook gekund, of ligt daar geen water? Of … Dendermonde want die stad kleurt nu ook blauw. Een blauw reflecterend fietspad. Een verkeerslesje meegebracht vanop vakantie.

Je kan er alvast niet naast kijken, want het lichtgevende fietspad heeft ook overdag een opvallende kleur: appelgroenzeeblauw. Als we de naam van de kleur moeten geloven is een appel blauw en de zee groen. Dat is compleet onjuist en brengt mensen in verwarring (want welke appel is nu blauw?)

Vergis je niet, blauw dus. Voor meer veiligheid op de weg. Samen met mijn gele, reflecterende veiligheidshesjeIk ben alvast enthousiast. Op en naast de weg. En in gedachten alweer op reis. Met de fiets aan de oevers van de Schelde (help, ik ben aan het dagdromen).

Intussen zijn de scholen opnieuw gestart. Samen met de bijhorende dagelijkse ratrace om iedereen op tijd op de juiste plaats te krijgen. Met de fiets graag want fietsen is fun! Op deze manier duurt de vakantie voor de fietsende jongeren toch nog een beetje langer.

Geciteerde stuk “Verkeerslesjes” (van Arminius, oorspronkelijk gepubliceerd in januari 2017).

Veel (her)leesplezier.

Zomerse kronkels (7): Tienduizend stappen

Onder het motto #ZomerseKronkels kiezen in juli en augustus 2017 diverse vaste en gastbloggers een stukje van elkaar, en voorzien het van bijkomend, actueel commentaar.”

Komt u ook weer terug uit een fantastische vakantie? En hebt u al eens de gezondheidsApp gecheckt op uw smartphone? Heugelijk blij zullen velen onder u worden als ze hun aantal stappen bekijken tijdens hun vakantiedagen. En de vertaling naar verbrande calorieën doet je ook minder schuldig voelen over die gelato, moussaka, échte burger etc. Tenzij u natuurlijk geopteerd hebt voor een languitgestrekte strandvakantie …

Maar eigenlijk ook dan, is het zeer nuttig opnieuw uw activiteiten te bekijken als u aan het werk gaat. Zelfs een arbeidsgeneesheer die veel over en weer tijdens zijn consultaties loopt zoals Edelhart Kempeneers, geraakt(e) niet aan de heilige graal van 10.000 stappen. Hopelijk volgt hij de tips in zijn eigen blog nog steeds op!

Nieuw in Nederland is dat deze week naast de beweegnorm, nog een extra richtlijn bijgekomen is, namelijk het tweemaal per week inzetten op versterkende krachtoefeningen. Insinueren dat dit al een onmiddellijk plan van aanpak is op hun nederlaag in de hockeywedstrijd tegen België, zou te ver gaan.

 

Geselecteerde stuk: Tienduizend stappen (van Edelhart Kempeneers, oorspronkelijk gepubliceerd in juli 2015).

Veel (her)leesplezier.

(foto: FreeImages.com/Roger Kirby)

Zomerse kronkels (6): Jong geleerd.

Onder het motto #ZomerseKronkels kiezen in juli en augustus 2017 diverse vaste en gastbloggers een stukje van elkaar, en voorzien het van bijkomend, actueel commentaar.

Voor alle jobstudenten die eind augustus of september nog aan de slag gaan …

Voor alle ouders van jobstudenten …

Voor alle preventieadviseurs die onthaal organiseren van jobstudenten …

Voor alle werkgevers die jobstudenten aanwerven …

Herlees het stuk van J. Onbekendt, en probeer het beter te doen dan dit onthaal !

Deze quote wil ik jullie nog meegeven:Euhm, ja Papa, de baas zei dat ik het arbeidsreglement niet hoefde te lezen omdat dat voor echte werknemers is en het veiligheidsboekje mocht ik lezen als ik eens tijd te veel had. Voor de rest heb ik niets gekregen en hebben we nergens over gepraat.”

Geselecteerde stuk: Jong geleerd (van J. Onbekendt, oorspronkelijk gepubliceerd in juni 2014). Veel (her)leesplezier.

Zomerse Kronkels (5): preventie-eenheden met vervaldatum

Onder het motto #ZomerseKronkels kiezen in juli en augustus 2017 diverse vaste en gastbloggers een stukje van elkaar, en voorzien het van bijkomend, actueel commentaar.

We zijn in het jaar twee na de revolutie. Een revolutie die binnen een aantal jaren  het einde van het monopolie van de externe diensten zal beteken, daar ben ik van overtuigd. Een revolutie ook in de relatie met je externe dienst. En wat valt me op, in jaar twee? Ten eerste de ‘creatieve’ wijze waarop sommige externe diensten met de preventie-eenheden omgaan. Zo hoorde ik nog van een externe dienst die zijn salesgesprekken aanrekent. En ten tweede valt me op dat preventieadviseurs echt liggen te slapen. Ze hebben geen flauw benul van hun contract, van hun preventie-eenheden, van hun slapend kapitaal, van mogelijke projecten… Ze eisen geen service van hun externe dienst. En voor 150,- per uur mag je best veeleisend zijn. Voor een arbeidsgeneesheer is dat zelfs 180,- per uur. Als die voor dat tarief in zijn kabinet blijft zitten, haal je er niet alles uit wat er in zit. Uiteindelijk vraagt zelfs een advocaat minder per uur. Kortom: het marcheert niet. Edelhart Kempeneers, zelf arbeidsgeneesheer, zag dat reeds in deze oude blog. Waarvoor hulde.

Geselecteerde stuk: Preventie-eenheden met vervaldatum (van Edelhart Kempeneers, oorspronkelijk gepubliceerd 22 januari 2017). Veel (her)leesplezier !

devil-deal

Zomerse kronkels (4): Beroepsmisvorming neemt geen vakantie

 Onder het motto #ZomerseKronkels kiezen in juli en augustus 2017 diverse vaste en gastbloggers een stukje van elkaar, en voorzien het van bijkomend, actueel commentaar.

Deze week een stukje uit 2015 van Wim Mylle, gewoon omdat het zo herkenbaar is: het toch niet helemaal kunnen afzetten van die preventiemodus. Naast de gebruikelijke vakantiekiekjes zijn er elk jaar weer de foto’s waarvan de kinderen -bij het afspelen voor de thuisblijvers- met draaiende ogen zeggen: ‘Ja, die heeft mama getrokken.’

Grappige signalisatieborden op een parking langs de Autoroute du soleil, ergonomisch tuingereedschap in de Efteling, (gebrek aan) beschermingsmaatregelen op werven overal te velde,… ze sluipen stiekem tussen de vakantiefoto’s. Maar als je ze nadien in je presentaties gebruikt sluipt je vakantiegevoel ook weer even stiekem in je preventieverhaal.

 

Geselecteerde stuk: Beroepsmisvorming neemt geen vakantie (van Wim Mylle, oorspronkelijk gepubliceerd in november 2014).

Veel (her)leesplezier !

(© foto: Wim Mylle)

Zomerse kronkels (3): Zet hem op!

Onder het motto #ZomerseKronkels kiezen in juli en augustus 2017 diverse vaste en gastbloggers een stukje van elkaar, en voorzien het van bijkomend, actueel commentaar.

Deze week een stukje uit 2016 van Tom Armanius over de zin en onzin van helmdrachtverplichting. Het is een thema waar ik nog dagelijks mee worstel. Er valt veel te zeggen voor standaardisatie van PBM’s op een site. Maar aan de andere kant krijg je een andere risicoperceptie die werknemers meer risico’s doet nemen. Om daarboven nog hindsight zijn werk te laten doen (den jos had het voorgehad) en Antwerps te citeren (gaai hèt maai niks te zeggeuh) en als toetje mijn verjaardag erin te verwerken. What’s not to like about this post!

Het was Def Dames Dope die het ooit zongen: hé you, don’t be silly,… ik betwijfel alleen dat zij het hadden over de zelfde helm als Tom…

Geselecteerde stuk: Zet hem op! (van Tom Hermans, oorspronkelijk gepubliceerd in juli 2016). Veel (her)leesplezier !