Zomerse kronkels (6): Jong geleerd.

Onder het motto #ZomerseKronkels kiezen in juli en augustus 2017 diverse vaste en gastbloggers een stukje van elkaar, en voorzien het van bijkomend, actueel commentaar.

Voor alle jobstudenten die eind augustus of september nog aan de slag gaan …

Voor alle ouders van jobstudenten …

Voor alle preventieadviseurs die onthaal organiseren van jobstudenten …

Voor alle werkgevers die jobstudenten aanwerven …

Herlees het stuk van J. Onbekendt, en probeer het beter te doen dan dit onthaal !

Deze quote wil ik jullie nog meegeven:Euhm, ja Papa, de baas zei dat ik het arbeidsreglement niet hoefde te lezen omdat dat voor echte werknemers is en het veiligheidsboekje mocht ik lezen als ik eens tijd te veel had. Voor de rest heb ik niets gekregen en hebben we nergens over gepraat.”

Geselecteerde stuk: Jong geleerd (van J. Onbekendt, oorspronkelijk gepubliceerd in juni 2014). Veel (her)leesplezier.

Zomerse Kronkels (5): preventie-eenheden met vervaldatum

Onder het motto #ZomerseKronkels kiezen in juli en augustus 2017 diverse vaste en gastbloggers een stukje van elkaar, en voorzien het van bijkomend, actueel commentaar.

We zijn in het jaar twee na de revolutie. Een revolutie die binnen een aantal jaren  het einde van het monopolie van de externe diensten zal beteken, daar ben ik van overtuigd. Een revolutie ook in de relatie met je externe dienst. En wat valt me op, in jaar twee? Ten eerste de ‘creatieve’ wijze waarop sommige externe diensten met de preventie-eenheden omgaan. Zo hoorde ik nog van een externe dienst die zijn salesgesprekken aanrekent. En ten tweede valt me op dat preventieadviseurs echt liggen te slapen. Ze hebben geen flauw benul van hun contract, van hun preventie-eenheden, van hun slapend kapitaal, van mogelijke projecten… Ze eisen geen service van hun externe dienst. En voor 150,- per uur mag je best veeleisend zijn. Voor een arbeidsgeneesheer is dat zelfs 180,- per uur. Als die voor dat tarief in zijn kabinet blijft zitten, haal je er niet alles uit wat er in zit. Uiteindelijk vraagt zelfs een advocaat minder per uur. Kortom: het marcheert niet. Edelhart Kempeneers, zelf arbeidsgeneesheer, zag dat reeds in deze oude blog. Waarvoor hulde.

Geselecteerde stuk: Preventie-eenheden met vervaldatum (van Edelhart Kempeneers, oorspronkelijk gepubliceerd 22 januari 2017). Veel (her)leesplezier !

devil-deal

Zomerse kronkels (4): Beroepsmisvorming neemt geen vakantie

Onder het motto #ZomerseKronkels kiezen in juli en augustus 2017 diverse vaste en gastbloggers een stukje van elkaar, en voorzien het van bijkomend, actueel commentaar.

Deze week een stukje uit 2015 van Wim Mylle, gewoon omdat het zo herkenbaar is: het toch niet helemaal kunnen afzetten van die preventiemodus. Naast de gebruikelijke vakantiekiekjes zijn er elk jaar weer de foto’s waarvan de kinderen -bij het afspelen voor de thuisblijvers- met draaiende ogen zeggen: ‘Ja, die heeft mama getrokken.’

Grappige signalisatieborden op een parking langs de Autoroute du soleil, ergonomisch tuingereedschap in de Efteling, (gebrek aan) beschermingsmaatregelen op werven overal te velde,… ze sluipen stiekem tussen de vakantiefoto’s. Maar als je ze nadien in je presentaties gebruikt sluipt je vakantiegevoel ook weer even stiekem in je preventieverhaal.

 

Geselecteerde stuk: Beroepsmisvorming neemt geen vakantie (van Wim Mylle, oorspronkelijk gepubliceerd in november 2014).

Veel (her)leesplezier !

(© foto: Wim Mylle)

Zomerse kronkels (3): Zet hem op!

Onder het motto #ZomerseKronkels kiezen in juli en augustus 2017 diverse vaste en gastbloggers een stukje van elkaar, en voorzien het van bijkomend, actueel commentaar.

Deze week een stukje uit 2016 van Tom Armanius over de zin en onzin van helmdrachtverplichting. Het is een thema waar ik nog dagelijks mee worstel. Er valt veel te zeggen voor standaardisatie van PBM’s op een site. Maar aan de andere kant krijg je een andere risicoperceptie die werknemers meer risico’s doet nemen. Om daarboven nog hindsight zijn werk te laten doen (den jos had het voorgehad) en Antwerps te citeren (gaai hèt maai niks te zeggeuh) en als toetje mijn verjaardag erin te verwerken. What’s not to like about this post!

Het was Def Dames Dope die het ooit zongen: hé you, don’t be silly,… ik betwijfel alleen dat zij het hadden over de zelfde helm als Tom…

Geselecteerde stuk: Zet hem op! (van Tom Hermans, oorspronkelijk gepubliceerd in juli 2016). Veel (her)leesplezier !

Zomerse kronkels (2): Technostress, shut the servers down. NOT!

Onder het motto #ZomerseKronkels kiezen in juli en augustus 2017 diverse vaste en gastbloggers een stukje van elkaar, en voorzien het van bijkomend, actueel commentaar.

Drie-en-een-half jaar geleden schreef KrikkeDM een blog over technostress. Over het niet meer MOGEN of juist wel MOETEN bereikbaar zijn na de uren. Net voor de zomer van 2017 liet Kris Peeters ook weer een dergelijk ballonnetje op. Een ballonnetje waarbij ik denk dat veel thuiswerkers stress krijgen van het feit dat ze dan tijdens de uren niet meer de was kunnen doen, of het avondeten voorbereiden. Want om vijf uur MOETEN ze onbereikbaar zijn. Terwijl ze nu in de namiddag een uurtje huishoudelijke taken doen om na de uren dat te MOGEN inhalen. Het is maar hoe je het bekijkt.

Geselecteerde stuk: Technostress, shut the servers down. NOT! (van Kris De Meester,  oorspronkelijk gepubliceerd in februari 2014). Veel (her)leesplezier.

4 24 12-technostress-image

Zomerse kronkels (1): de preventieadviseur en de veldkeuken

Onder het motto #ZomerseKronkels kiezen in juli en augustus 2017 diverse vaste en gastbloggers een stukje van elkaar, en voorzien het van bijkomend, actueel commentaar.

Omdat het thema “welzijn op kamp” deze maand weer actueel is, nu alle jeugdbewegingen zich weer klaarmaken om op kamp te vertrekken. En ook omdat de uitdaging van het omgaan met 24/7-bereikbaarheid zich blijkbaar niet langer beperkt tot werkomgevingen, maar nu ook de jeugdbeweging bereikt heeft. Het resultaat was een oproep deze week om je kind met rust te laten als ouder wanneer het op kamp gaat, en niet te verwachten dat het via smartphone de hele tijd bereikbaar blijft. En net zoals op de werkvloer zullen hier mensen zijn die zeggen “houd je liever eerst bezig met de echte risico’s, zoals brand en ergonomie”. Zo herkenbaar. Heerlijk, toch.

Geselecteerde stuk: de preventieadviseur en de veldkeuken (van Katrien Bruyninx, oorspronkelijk gepubliceerd in augustus 2013). Veel (her)leesplezier.

Bron foto: Nele Haesevoets

 

Nut en onnut van ziektebriefjes…

bron foto: gva.be

Kinderachtig heb ik het altijd gevonden. Toen ik nog ‘werknemer’ was, moest ik voor iedere prul een briefje binnen brengen. Buikgriepje? Met wat geluk een uurtje in de wachtzaal zitten. Het ‘geluk’ hangt daarbij rechtstreeks af van de werking van Immodium*.

Na dat wachten, kom je bij een dokter. Die heeft er die ochtend al een twintigtal gezien met dezelfde symptomen, want zaken als griep en buikgriep hebben “seizoenen”. Het absenteïsmerapport van Securex geeft perfect weer wanneer zo’n seizoen valt. Het verschilt per jaar, maar niet veel.

Daar verdient zo’n hooggeschoolde dokter dan zijn boterham mee. Daar geeft het Riziv vervolgens ons belastinggeld aan uit. Terugbetaling van georganiseerde papierhandel. Medicatie krijg je er niet voor, “uitzieken” zegt zo’n dokter dan. Immodium is gelukkig vrij in de handel te verkrijgen, anders haal je de dokter al niet op een fatsoenlijke manier.

Ziektebriefjes… Medisch is het quatsch. Het is een relikwie uit achterdocht. Achterdocht en wantrouwen in de relatie tussen werknemer en werkgever. De werkgever vertrouwt zijn werknemer niet en de sociale partners willen een systeem waar geen speld tussen te krijgen valt. En zo werd deze dinosaurus aan papier en verspilde schaarse medische middelen gecreëerd.

Lode Godderis (KUL) pleitte vorige week om die af te schaffen. Briefjes voor ziekte van een paar dagen laten we beter vallen.

Wetgeving hoeft hier an sich niet voor. Hoe minder papieren tijgers, hoe liever. Iedere werkgever kan hier zelf over beslissen. Beslissen of hij zijn personeel vertrouwt…. Of ligt het niet zo simpel?

En nee, het ligt niet zo simpel, als je het mij vraagt. Je organisatie moet er klaar voor zijn. Als directie mag je niet te snel willen de 21ste eeuw induiken. Je structuur, je omgang met elkaar, je mate van betrokkenheid bij het bedrijf, je loyaliteit als werknemer en leidinggevende… dit en zovele andere factoren moeten goed vallen vooraleer je kan beslissen dat je geen doktersbriefje meer nodig hebt.

Wat natuurlijk niet wil zeggen dat je er niet naar toe kan werken. Als het nu niet kan, belet niets je om je organisatie matuur genoeg te hebben om het in 2020 door te voeren. Liefst vroeg in het jaar, klaar voor het griepseizoen. Een jaarlijkse lakmoesproef.

 

*deze blog werd niet gesponsord door de farma-industrie, vernoemde merknamen zijn niet het resultaat van product placement maar gekozen uit artistieke overwegingen