Zomerse Kronkels (8) – Appelgroenzeeblauwe verkeerslesjes

Onder het motto #ZomerseKronkels kiezen in juli en augustus 2017 diverse vaste en gastbloggers een stukje van elkaar, en voorzien het van bijkomend, actueel commentaar. Dit zijn alweer de laatste #ZomerseKronkels in de reeks.

Het blauw van de zee bezorgd mij altijd een opgewekte stemming. Het vakantiegevoel als het ware.

De Adriatische zee en het fijne gezelschap dit jaar zal dat gevoel nog versterkt hebben. Polen, Algerije had ook gekund, of ligt daar geen water? Of … Dendermonde want die stad kleurt nu ook blauw. Een blauw reflecterend fietspad. Een verkeerslesje meegebracht vanop vakantie.

Je kan er alvast niet naast kijken, want het lichtgevende fietspad heeft ook overdag een opvallende kleur: appelgroenzeeblauw. Als we de naam van de kleur moeten geloven is een appel blauw en de zee groen. Dat is compleet onjuist en brengt mensen in verwarring (want welke appel is nu blauw?)

Vergis je niet, blauw dus. Voor meer veiligheid op de weg. Samen met mijn gele, reflecterende veiligheidshesjeIk ben alvast enthousiast. Op en naast de weg. En in gedachten alweer op reis. Met de fiets aan de oevers van de Schelde (help, ik ben aan het dagdromen).

Intussen zijn de scholen opnieuw gestart. Samen met de bijhorende dagelijkse ratrace om iedereen op tijd op de juiste plaats te krijgen. Met de fiets graag want fietsen is fun! Op deze manier duurt de vakantie voor de fietsende jongeren toch nog een beetje langer.

Geciteerde stuk “Verkeerslesjes” (van Arminius, oorspronkelijk gepubliceerd in januari 2017).

Veel (her)leesplezier.

Advertenties

Gekronkel om Preventie: word creationist !

(bron foto: morguefile.com-ManicMorFF)

Ik zit nietsvermoedend op kantoor. Pling! Een mailtje van een van mijn Belgische vrienden en strijdmakkers in het anders denken binnen veiligheid. Of ik niet eens zin heb om een bijdrage te leveren aan deze blog, Preventiekronkels.

Natuurlijk! Denken, praten en schrijven over veiligheid is mijn lust en mijn leven. Maar over wat…

Preventie. Kronkels.

Kronkels. Preventie.

Kronkels heb ik wel wat mee. Gelukkig maar, want pakweg tien jaar geleden besloten we te emigreren naar Noorwegen. Het meeste hier is kronkelig. Het landschap. Rivieren. Fjorden. Wegen. Zelfs de melodie van de taal is aangenaam kronkelig, met over het algemeen een zwaai naar boven aan het einde van de zin. Bovendien, kronkels, dat klinkt naar uitdagingen. Spannend!

Preventie, daar heb ik minder mee. De term preventiemedewerker kwam in zwang in Nederland toen ik op het punt stond om de spullen te pakken. Voor die tijd, ja, toen gaf ik wel eens aan dat ik onderzoek deed om herhaling te voorkomen. Want dat betekent preventie natuurlijk. Je wilt iets voorkomen. Dat is op zich mooi. Voorkomen is beter dan genezen, zeggen ze. Maar van de andere kant is het ook wel wat defensief. Er zit iets negatiefs aan te komen. Dat wil je graag stoppen, en dat noemen we dan preventie.

Preventie is op zich pro-actief, want je neemt een actie voordat er iets naars gebeurt. En toch kleeft er ook ergens wel een reactief luchtje aan. Je reageert immers op de notie van iets naars dat kan gebeuren. Het heeft ook wel iets betuttelends. Wij weten wel wat goed is voor anderen. Bovendien is voorkomen niet compleet. Want, wat als het tóch gebeurt? We kunnen immers niet alles vooruitzien en beheersen. We kunnen dus niet alles voorkomen. Voorkomen is beter dan genezen, maar dat maakt genezen niet overbodig.

In plaats van als preventieadviseur beschouw ik me tegenwoordig liever als een creationist. Laten we het wat minder over preventie hebben en wat meer over het scheppen van veiligheid. Dat kunnen we doen door aan de ene kant dingen zo veilig mogelijk te maken zodat de kans op nare gevolgen zo klein mogelijk wordt, of dat de gevolgen beperkt blijven. Van de andere kant moeten we er ook voor zorgen dat mensen met dingen om kunnen gaan als ze toch anders gaan dan we hadden gepland, in kleine en grote dingen.

Preventie is goed, maar een volledige aanpak nog beter. Word een creationist.

Veilig 2017 !

58809115 - safety color tone without name vector illustration

Het begrip veiligheid is hot. Google plakt er een cijfer op: ongeveer 29.200.000 resultaten (0,37 seconden) veiligheid in de categorie nieuws: ongeveer 434.000 resultaten (0,40 seconden). Het is een buzzwoord.

Veiligheid op de weg en in het verkeer, van gebouwen, in bepaalde wijken, op het internet (malware), op het werk, noem maar op. Ook in 2017 zal veiligheid een hot topic blijven.

Strenge veiligheidsmaatregelen in shoppingsteden, de 21-ton betonnen bloembakken op kerstmarkten, de aanwezigheid van blauw en militairen op straat, … het zijn antwoorden van de politiek om het publieke veiligheidsgevoel terug te doen keren. Het is een tegengewicht aan de terreur.

Als 2016 ons iets duidelijk maakte: absolute veiligheid bestaat niet. Maar we kunnen er ook zelf wel iets (lees: veel) aan doen. Geven we toe aan de angst of gaan we verder ? Veiligheid en veilig gedrag begint bij jezelf.

Met een glaasje te veel op niet achter het stuur kruipen, de rookmelder maandelijks thuis testen of het driemaandelijks visueel nazicht van de mobiele blusmiddelen op het werk, het huis goed afsluiten, je wachtwoorden periodiek vervangen, veiligheidsschoenen aan op de werkvloer, wie zondigt er eens niet aan ?

Dagelijks maken we bewust en onbewust tientallen keuzes.Een mooie definitie van het begrip veiligheid vond ik op de website www.vca-forum.nl: “Het bewust nemen van een aanvaardbaar risico.” Ja, hier beperk ik me tot het individuele risico, iets wat we zelf in handen hebben.

“De juiste keuzes maken”,  het past wel om er even bij stil te staan in deze periode van goede voornemens, nog meer dan op andere momenten in het jaar. We hebben allemaal een keuze. Het is niet omdat het beeld van de wereld verandert, dat we ook moeten veranderen. Dankzij Professor Clare W. Graves is er een methodiek om mensen in situaties beter in te schatten. De drijfveer voor een goede keuze mag een kleur hebben, paars of blauw, maar ook geel, groen rood of oranje schrikken mij niet af.

Ik hoop dat de grenzen van het aanvaardbare risico in het nieuwe jaar niet verlegd worden en wens u een gezond én veilig 2017 toe!

Risicoanalyse is nutteloze overhead

 

bron tekening: plakkaattraktaat.be

bron tekening: plakkaattraktaat.be

Voilà, het moest er even uit. En ik heb je aandacht. En het klopt. Punt. Ik heb deze middag teksten na zitten lezen voor ze gepubliceerd worden. Over risicoanalyse, gevaar, risico, strategie risicoanalyse… Je kent het wel.

Van die zaken waar iedere preventieadviseur van begint te kwijlen. Uren discussiëren over scores van risico’s. Ellenlange tabellen. Pagina’s en pagina’s met kleurtjes en ditjes en datjes. Belangrijke pagina’s.

En maar klagen dat de directie niet wil kijken naar die pagina’s. Dat de directie maar geen oren heeft naar de belangrijkheid van de risico’s.

Dat is logisch. Dat is normaal. Risicoanalyse is een middel, geen doel. Het geeft niet aan wat je kan doen om de situatie te verbeteren. De “M” van maatregel moet toegevoegd worden aan de RIE van risico-inventarisatie en -evaluatie.

Zonder dat kleine stapje dat je samenvat op minder dan 1 A4 of op maximum 2-3 slides PPTX, ben je een kostenplaats. Overhead pur sang.

Iemand die pagina’s gebruikt om dingen te verbieden of tegen te houden. Om paniek te zaaien en te preken als een volleerde pastoor. Sex mag niet voor het huwelijk. Dat soort zaken. En net als die pastoor sta je te preken in de woestijn.

Een risicoanalyse heeft pas nut als ze een middel is om op een constructieve wijze mee te denken aan mogelijke oplossingen die het “plezier” niet in de weg staan. Durex heeft het gesnapt, Rome snapt het nog steeds niet.

De Codex en wetgeving mogen dan wel de bijbel zijn voor preventieadviseurs, er mee staan zwaaien doe je beter niet. Je mag dan wel hel en verdoemenis zitten prediken, je deelt beter een condoom uit dan de fun te vergallen.

Je zal zien dat het best meevalt. Dat – als je het sexy verpakt en constructief meedenkt – je meer aandacht krijgt.

Risicoanalyse is iets wat je beter achter de schermen houdt. Maatregelen die productiviteit, rendement en snelheid mee helpen realiseren, zijn de zaken waar je wel mee uit pakt.

Een bedrijfsleider heeft immers zijn eigen risicoanalyses. En eliminatie van overhead staat terecht op de eerste plaats. Een bedrijf dat graag nutteloze kosten maakt, is immers ten dode opgeschreven. Een preventieadviseur die pure overhead is, riskeert deel te worden van de ultieme risico-eliminatie: die van zijn eigen bedrijf. Geen bedrijf, geen risico’s.

Voilà. Ik hoop dat iedereen het nu snapt. Risicoanalyse op zich is nutteloos. Stop met ermee te wapperen. Zeg me hoe ik veilig plezier kan beleven.

Wat denk jij over de afdaling van Froome?

Met dank aan lezer Roger Sanchez voor de suggestie die tot deze poll leidde.

Voor wie de blog in kwestie nog niet las: hier vind je de originele “Vroooem van Froome”. Vergeet niet te stemmen na het lezen.

Veiligheid in Rood.

Over het evenwicht tussen risico wegnemen en zelf bijkomend risico creëren. Mooi geschreven!

Brandweervrouwen

Geschreven door Marita Leupen
Ik heb altijd wat gehad met de kleur rood en toen ik, bijna 20 jaar geleden, bij de brandweer naar binnen stapte werd dat nog meer!
Als vrijwilliger in ‘mijn’ dorp werd ik ingewijd in het brandweervak. Met verwondering over mijzelf zat ik tijdens mijn allereerste uitruk achterin de brandweerauto. Was (ik) dit echt?
Na een aantal jaar mocht ik naar het (toenmalige) Nibra, werd brandweerofficier en beroeps. Mijn leven werd dus steeds ‘roder’.

In alle lagen van de opleiding kwam de zin: “Eigen veiligheid eerst” naar voren. Het is nu nog niet weg te denken. Die veiligheid kwam wel eens in gevaar….

Als je als vrijwilliger naar de kazerne moest voor een uitruk was de verleiding heel groot om hard te rijden en de medeweggebruikers zo ongeveer van de weg te drukken. En ik heb mij daar ook echt schuldig aan gemaakt…. Diverse collega’s heb ik…

View original post 258 woorden meer