Wie verre reizen doet….

nonna-nena-1547383-xxx

Op de basisschool moesten wij spreekwoorden en gezegden leren. Daarnaast had mijn grootmoeder ook een groot arsenaal aan spreuken. Ongemerkt blijft dit je bij. Veel van deze spreekwoorden hadden een moraal die paste bij de eenvoud en soberheid die mijn grootmoeder zo eigen was.

  • “Met twee woorden en je pet in de hand kom je door het ganse land.”
  • “Hoogmoed komt voor de val.”
  • “Hij kan van een dubbeltje ook maar 10 cent maken.”
  • “Hij keert een dubbeltje drie keer om maar gooit een gulden weg.”
  • “Zuinigheid en vlijt, bouwt huizen als kastelen maar luiheid mettertijd, geeft luizen als kamelen.”

Ik betrap me er zelf regelmatig op dat ik een deel van dit soort spreekwoorden ook gebruik in de “pedagogisch verantwoorde” gesprekken met mijn, thans puberende, dochters. Zeker wanneer het TE druk is, er TEveel huiswerk moet worden gemaakt of het TE warm of TE koud is komt een spreuk als “Overal waar te voor staat is niet goed, behalve TEvreden” zo maar naar boven . Overigens leerde ik recent aan aanvulling op dit gezegde, Tequila, maar dat ter zijde….

Ook haal ik regelmatig aan dat succes bestaat uit 10% inspiratie en 90% transpiratie of dat de bestemming niet belangrijk is maar dat het de reis is waar het om gaat. En voortbordurend op dat thema belanden we bij een spreekwoord als Wie verre reizen doet kan verhalen

En dat gaat op in vakantietijd maar ook als we professioneel gezien elders ter wereld ons brood verdienen.

Zo kijk je bij een city trip in Barcelona met verbazing naar steigers, zie je bij de voorbereidingen van de Grand Depart te Utrecht een steigerbouwer die keurig een valharnas aanheeft maar zich wel met een ontbloot bovenlijf in het zweet des aanschijns werkt (ook zo’n gouwe ouwe) bij een stralende zon en een temperatuur van circa 29 graden Celsius. En op de fiets in Flanders Fields verbaas je je over verkeersveiligheid voor fietsers…. Als preventieadviseur ben je immers nooit echt vrij.

Maar interessant wordt het pas echt als je wat verder weg moet. Zelf kom ik zowel zakelijk als privé wel eens in het Caribisch gebied en Zuid Amerika. En binnenkort mag ik voor het werk naar de Noord Afrika. En dan moet je toch even schakelen. Asfalteren doe je in Suriname bijvoorbeeld gewoon ’s avonds en ’s nachts op blote voeten of op flip-flops. Waarom geen veiligheidsschoenen? Omdat ze dat niet gewend zijn en dan letterlijk het evenwicht verliezen…..

Drie groene lichten, een preventiehiërarchie, sensibilisering zijn zaken die dan toch net even wat verder van de beleving af staan dan bij ons. Hoewel. Als je ziet wat VCA-opgeleide medewerkers in onze achtertuin allemaal uitvreten dan is het verschil helaas minder groot is als wij ons soms verbeelden.

Maar soit, ook in den vreemde kom je in gesprek met mensen en dan blijkt dat men wel degelijk bereid is om na te denken over eigen veiligheid. Uitgangsprincipes voor zo’n gesprek? Simpel, gewoon de volgende spreekwoorden van mijn grootmoeder hanteren:

  • Met twee woorden en je pet in de hand kom je door het ganse land.”
  • “Hoogmoed komt voor de val.”

Gewoon met respect de dialoog zoeken en daarbij dan ook rekening houdend met het feit dat “Keulen en Aken ook niet op 1 dag gebouwd zijn!”

Gecombineerd met een langere termijn visie, coaching en training kan er veel bereikt worden. Met de westerse, of zo u wilt Hollandse, botte bijl bereiken we niets!

En geldt dat niet ook een beetje voor de werkzaamheden in onze gewesten?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s