Pokémon Go !

pokemon

Je hebt ze vast ook al wel zien lopen. Hun gezicht verdiept in het beeldscherm van hun smartphone, zonder ook maar om zich heen te kijken. Helemaal weg van de reële wereld: de Pokémon vangers!

Leuk tijdverdrijf ,een dergelijk spelletje, dat mensen weer bij elkaar brengt, dat mensen weer in beweging krijgt die anders toch maar in hun luie zetel zouden blijven liggen. Maar is dit allemaal wel zo veilig? Albert Einstein waarschuwde ons vorige eeuw al: ‘The day that technology surpass our human interaction. The world will have a generation of idiots’.  Als je verneemt dat Veilig Verkeer Nederland rekening houdt met een toename van het aantal verkeersdoden en dat Infrabel waarschuwt om niet tussen de sporen te gaan lopen om Pikachu gaan zoeken, dan lijkt het er sterk op dat Einstein gelijk krijgt.

De vangers gaan zo op in hun spel dat ze het verkeer helemaal niet meer waarnemen. Onveilige plaatsen zoals kruispunten en rotondes worden achteloos overgestoken zonder ook maar eventjes naar links en naar rechts te kijken. Erger wordt het wanneer ze dit populaire spelletje gaan spelen op de fiets of achter het stuur van hun auto. Totaal onverantwoord.

Toch zijn er ook positieve dingen te melden. Bepaalde musea en dierentuinen zagen een enorme toename van het aantal bezoekers als gevolg van het spel. Sommige bedrijven  betalen zelfs om als PokiStop te fungeren om zo extra klanten te lokken.  Zo zorgde de zelfstandigenorganisatie UNIZO voor een enorme invasie van Pokémon-jagers in de Kammenstraat in Antwerpen.  De opkomst was zo groot dat de politie de straat zelfs moest afsluiten voor het verkeer.  Ook zijn er al bedrijven die via Pokémon de opkomst willen vergroten van hun opendeurdag of hun jobbeurs.

Misschien kan Nintendo de app zo aanpassen dat ze arbeiders op zoek kunnen laten gaan naar onveilige situaties in hun bedrijf en deze dan kunnen signaleren aan hun management. Dan vangen ze twee vliegen ( of Pokémons )in één klap !

Gotta catch ‘em all !

22 maart 2016, 08.10 uur

Met de wagen ben ik op weg naar de 37ste Prenne in Sint-Truiden. Op de ring ter hoogte van Tervuren hoor ik plots op de radio dat er een bom ontploft is op Brussels Airport.

Het eerste wat er in mij om gaat is dat ik daar naartoe moet rijden om onze medewerkers te gaan helpen. Echter, de A201 richting Zaventem is al geblokkeerd door de ordediensten. Snel wat telefoontjes in de auto: wie van mijn collega’s is daar aanwezig? Zijn er slachtoffers onder onze medewerkers? Hoe kan ik helpen? Wat kan ik doen?

De Brusselse ring zit inmiddels helemaal dicht. Iedereen maakt plaats voor de vele politie- en brandweerwagens die voorbij komen razen. Ik besluit uiteindelijk om maar rechtsomkeer te maken. Ik ben er toch met mijn gedachten niet meer bij om naar Prenne te gaan.

Op mijn smartphone zie ik via mail de eerste aanwezigheidslijsten passeren. Op enkele vermisten na is bijna iedereen van Autogrill geëvacueerd. Ik probeer collega’s ter plaatse te bellen, er is geen telefoonverkeer meer mogelijk. Per sms heb ik contact met Mensura, onze externe dienst, om een algemeen telefoonnummer te activeren voor psychosociale bijstand voor onze medewerkers. Ondertussen veel vragen in mijn hoofd: heb ik wel voldoende evacuatietrainingen gegeven? Zouden alle procedures wel goed gewerkt hebben? Hebben we de situatie niet onderschat? Zijn er wel voldoende medewerkers opgeleid in EHBO en brand? Wel ironisch dat het toolboxthema van deze maand ‘evacuatie’ is…

Inmiddels thuis aangekomen zie ik de eerste beelden op TV. Vreselijk ! Ik zie verschillende van onze mensen uit de gebouwen wegrennen. Het wordt stilaan duidelijk dat al onze medewerkers er levend uit gekomen zijn. Slechts 3 licht gewonden. Een gevoel van opluchting; het had veel erger kunnen zijn. Nu zorgen dat iedereen psychologisch opgevangen kan worden. Er zullen individuele en groepsessies ingepland moeten worden. Daarna zal er een grondige evaluatie van de evacuatie gemaakt moeten worden want er zouden een aantal nooddeuren niet automatisch zijn opengegaan. Ook de RIE zal dringend moeten worden aangepast. We moeten kijken hoe onze medewerkers op een veilige manier weer aan de slag kunnen gaan en er zal een buitengewoon CPBW gehouden moeten worden…

Mijn medeleven gaat intussen uit naar de vele gewonden en de families en nabestaanden van de vele dodelijke slachtoffers van deze barbaarse aanslag. Mijn respect en bewondering gaat uit naar de honderden hulpverleners en collega’s, zowel intern als extern, die 24/7 klaarstaan om onze medewerkers zo goed mogelijk op te vangen.