Zomerse kronkels (3): Zet hem op!

Onder het motto #ZomerseKronkels kiezen in juli en augustus 2017 diverse vaste en gastbloggers een stukje van elkaar, en voorzien het van bijkomend, actueel commentaar.

Deze week een stukje uit 2016 van Tom Armanius over de zin en onzin van helmdrachtverplichting. Het is een thema waar ik nog dagelijks mee worstel. Er valt veel te zeggen voor standaardisatie van PBM’s op een site. Maar aan de andere kant krijg je een andere risicoperceptie die werknemers meer risico’s doet nemen. Om daarboven nog hindsight zijn werk te laten doen (den jos had het voorgehad) en Antwerps te citeren (gaai hèt maai niks te zeggeuh) en als toetje mijn verjaardag erin te verwerken. What’s not to like about this post!

Het was Def Dames Dope die het ooit zongen: hé you, don’t be silly,… ik betwijfel alleen dat zij het hadden over de zelfde helm als Tom…

Geselecteerde stuk: Zet hem op! (van Tom Hermans, oorspronkelijk gepubliceerd in juli 2016). Veel (her)leesplezier !

Advertenties

Zet hem op!

helm-xxx

De zin en onzin van helmdracht, de discussie is dagelijkse kost in een operationele omgeving. Enig pragmatisme kan helpen, maar vaak is de weerstand dermate groot dat het op rebellie en opstand begint te lijken. Een verleden op een containerterminal leert dat het verplichten van helmdracht aan havenarbeiders vaak uitdraait op een regelrechte machtsstrijd, waarbij “de dok” vaker dan gewenst vol lag met dobberende gele helmpjes, met op de blauwe steen een hele bende joelende en opgewekte dokwerkers.

De goed opgeleide preventieadviseur speelt in zo’n geval zijn “leidinggevende” troefkaart uit: we trekken een foreman aan z’n gilet en proberen hem in eenvoudige bewoordingen diets te maken dat zo’n helm dan wel A/ niet modebewust, B/ vaak oncomfortabel en C/ waarschijnlijk inderdaad voor “janetten” is, maar dat het nu éénmaal MOET van de Grote Vijand, de wetgevende match c.q. het parlement. De mogelijke reacties variëren dan van een wilde staking tot luid hoongelach en een duidelijk “gaai hèt maai niks te zeggeuh”. Uiteindelijk is het dan helaas een zwaar arbeidsongeval dat de balans doet kantelen: “als de Jos zijnen helm had gedragen, had ‘em nog geleefd”. Hoppa, iedereen de helm op. Want “wat de Jos heeft voorgehad, dat willen we precies zelf niet”.

Flash Forward naar de betoging van 24 mei laatstleden, waar een licht benevelde vakbondspersoon de Brussels commissaris Vandersmissen neerkoekt. Eerste vraag die uw beroepsmisvormde dienaar dan door het hoofd schiet, is: “Waarom draagt die kwiet (de commissaris, voor alle duidelijkheid) geen helm?”. Zeker omdat hij een leidinggevende is en aldus een voorbeeldfunctie heeft, maar ook omdat zijn manschappen wél een helm inclusief nekschild op de toren hebben. Waarom dan hij niet? Machogedrag? Vergeten? Misschien een domme vraag, we zeggen het er zelf maar bij.

Maar we zijn nog niet klaar met ons helmverhaal: op 28 mei slaat het noodlot toe in de koers: tijdens de Baloise Belgium Cycling Classic Koers van België (of zoiets) speelt een verraste motard bowling met een aantal renners in de rol van kegel, waarbij Stig Broeckx enkele hersenbloedingen oploopt. Los van het feit dat de directie spreekt van een “spijtig ongeval”, waar uw nog steeds beroepsmisvormde kribbelaar toch vragen bij heeft en diverse kanttekeningen bijplaatst, noteren we dat de heer Broeckx wél een helm droeg. Een fait-divers dat niet helemaal “divers” is, aangezien we durven stellen dat hij zonder die helm morsdood geweest zou zijn, waarbij de akelige beelden van Fabio Casartelli weer even door onze –toegegeven, zieke– geest flitsen.

In onze zoektocht naar mentaliteitswijziging geven we toe (en met “we” bedoelen we “ik”, onze innerlijke Julius Caesar speelt af en toe op) dat we tot recentelijk op zoek waren naar een manier om op bevattelijke wijze duidelijk te maken waarom een (aangepaste) helm belangrijk kan zijn. Die zoektocht kunnen we nu staken; we tonen simpelweg de beelden van commissaris Vandersmissen en van renner Stig Broeckx. Dat volstaat.

Het gesprek met de weduwe

Een bijdrage van gastblogger Donald Goedheid

_
event
(bron foto: Donald Goedheid, er is geen verband tussen het getoonde event en de inhoud van de blog)

De ambulance reed de straat uit. De zwaailichten stonden af. Dokter Anseeuw vulde de overlijdensakte in. De begrafenisondernemer sloeg de deur van de lijkwagen toe. De ploegbaas werd net verhoord door het parket. De zaakvoerder van zijn bedrijf was nu aan de beurt. De ploegbaas had het allemaal zien gebeuren. Collega Roel was druk in de weer met het richten van het showlicht,  11 meter boven de podiumvloer. De crewchef zag hem plots naar beneden vallen. Roel’s rug naar beneden, een doffe smak. Zijn wervelkolom kwam hard in aanraking met de ijzeren materiaalkar die nog op het podium stond. Het geluid van voetstappen in verse sneeuw… Helaas waren het geen voetstappen maar de ribben en de wervel van Roel, gevolgd door zijn hoofd dat tegen de podiumvloer kwakte. De lijkwagen verdween in het verkeer.

Op dat moment kwam Julie binnen met de 4-jarige Max aan haar hand. ‘Is papa hier?’ vroeg hij vol verwachting aan mama. Mama antwoordde niet. Ze had tranen in haar ogen. Ze was net thuis opgehaald door de lokale politie. Thuis in hun nieuwe huis waar ze 2 maanden voordien ingetrokken waren.  Julie zag Rudy, de ploegbaas. Ze kenden elkaar van het laatste personeelsfeest van het bedrijf waar haar man werkte. ‘Rudy’ riep ze, terwijl de tranen uit haar ogen liepen, ‘vertel me alstublieft wat er met Roel gebeurd  is. Wat is er toch misgegaan? Heeft hij veel pijn gehad? Heeft hij afgezien? Hoe is dit toch kunnen gebeuren? Had hij zijn valgordel dan niet aan? En zijn helm op?’ ‘Waar is papa?’ vroeg kleine Max opnieuw, dit keer met lichte paniek in zijn stem omdat mama weende. De ploegbaas werd misselijk…

En u, als zaakvoerder, medewerker of ploegbaas van uw bedrijf, of als projectverantwoordelijke, als corporate eventmanager verantwoordelijk voor het vlotte verloop van de jaarlijkse hoogdag van uw bedrijf? Zou u graag Julie en kleine Max zien binnenkomen? Wat zou u haar vertellen? Bent u écht zeker dat u alles hebt gedaan om een ongeval te voorkomen? Hebt u ervoor gezorgd dat al uw medewerkers hun PBM’s dragen? Slaapt u vannacht met een gerust geweten? En als preventieadviseur?
Toch maar even uw welzijnsbeleid kritisch herbekijken, ook voor uw (bedrijfs)evenementen… tijd om uw human capital in de armen te sluiten en meteen een gesprek met de weduwe en de 4-jarige Max uit de weg te gaan…

Utopia

Utopia

Ik ben net teruggekeerd van een omgeving waarbij mijn “werkpost” uitzicht had op de Eerste Hulp post.

Zelden heb ik zo’n stroom van af- en aanrijdende ambulances gezien. Daarbij renden regelmatig hulpverleners naar hun voertuigen om kennelijk spoedeisende hulp te verlenen. Voorwaar dus een risicovolle omgeving om in actief te zijn.

Als preventieadviseur ga je dan op onderzoek uit en begin je met observeren:

  • Mannen en vrouwen kwamen ontspannen aan op de parking.
  • Op de parking werd er al uitgebreid aandacht besteed aan de uitrusting die men ging gebruiken. Dit betrof zowel visuele inspectie als het aanpassen en afstellen.
  • Ook werd uit elke kofferbak een behoorlijke hoeveelheid persoonlijke beschermingsmiddelen gehaald. Dit bestond uit passende kleding, protectoren, schoeisel, brillen en helmen in een grote variëteit.
  • Bij de toegangspoort van het werkterrein volgden dan controles en werd er wederzijds afgestemd. Ook volgden nog korte, intercollegiale, instructies.
  • Hierna betrad men met een speciale badge het gebied dat uitgebreid is voorzien van signalering, netten en goed onderhouden bedrijfsmiddelen en waar na werktijd nog diverse acties worden uitgevoerd om er voor te zorgen dat het de volgende dag weer ordentelijk is.

Zelden heb ik in de volle breedte van het spectrum een zo breed gedragen werkwijze gezien. Men was zich kennelijk zeer goed bewust van de risico’s die de activiteiten met zich mee brachten.

Dat er desondanks dan toch zo’n inzet van hulpverleners nodig is en er dagelijks meerdere slachtoffers vallen, plaatst een en ander in ander perspectief. Wanneer we de preventiehiërarchie zouden volgen dan zouden we toch echt ergens anders moeten beginnen en tot nader order deze zaak moeten stil leggen.

Dat zou echter onbespreekbaar zijn bij de honderden dagjesmensen en toeristen die zich hebben verheugd op een dag met skiplezier.

Want wat was de locatie van mijn “werkpost”? Een appartement aan de piste in de Franse Vogezen.

Moraal van het verhaal: als het een werksituatie was, zou dit onaanvaardbaar zijn, maar… tegelijkertijd zou menig werkgever willen dat medewerkers zich zoveel moeite troosten bij de voorbereiding en zoveel tijd en energie stoppen in persoonlijke beschermingsmiddelen (aanschaf, controle, gebruik).

Want stel je het eens voor: goede bronmaatregelen, goed ingerichte arbeidsplaatsen, optimaal onderhoud, verfraaide arbeidsplaatsen, juiste voorlichting en effectieve sensibilisering… en dat in combinatie met medewerkers die zich de nodige moeite betrachten inzake gebruik van persoonlijke beschermingsmiddelen….

Utopisch? Wellicht.

Iets om na te streven: Zeker!

(foto op deze pagina: dank aan Sira Anamwong / FreeDigitalPhotos.net)

Onze eindejaarstweets gemist? Hier zijn ze nogmaals.

Onze hoogst eigen interpretatie van de Heilige drievuldigheid: 10 tweets, 10 #wetgevingen, 10 leuke links. Of hoe je ook als particulier inspiratie kan opdoen uit de welzijnswetgeving… Gelukkig 2013!

1. Feestdagen en Familie. Potentieel gevaarlijke combinatie. Blijf Zen: herlees desnoods #CAO72.

2. Antieke kerstverlichting cadeau gekregen van tante Marie-Louise? Voldoet ze aan het nieuw KB #ElektrischeInstallaties?

3. Overloop je menu op ongevallenrisico’s. Fondue, Raclette, kreeftenscharen, … eerst risicoanalyse #EHBO, niks te maren!

4. Een knallend jaareinde voorzien? Sla je #vuurwerk veilig op. En loop er niet mee te zwaaien als een overjaarse puber, dat levert alleen een GAS-boete op.

5. Ongelukjes later op de avond voorkomen? Zorg dat je genodigden weten waar het toilet is. Neem er desnoods het KB #veiligheidssignalering bij

6. Creatief met ovenschotels? Bescherm je handen, gebruik die lelijke ovenwanten die je vorige week cadeau kreeg! #PBM

7. Oudejaarsnacht: Champagne enkel premier cru, rode wijn enkel Médoc 2009 toegelaten, en natuurlijk heb je al afgesproken wie Bob speelt. It’s the policy, stupid. #CAO100

8. Hebben de kinderen hun nachtvergunning voor oudejaarsnacht op zak? #Nacht-enPloegenarbeid

9. De verleiding is groot, maar het is geen goede combinatie, vooral niet als het urenlang op tafel heeft gestaan: #BiologischeAgentia
“brunch op 1 januari + kliekjes van gisteravond = allemaal beestjes

10. Help, daar komt nonkel Jos. Herlees punt 1. Blijf Zen. Ruzie met zatte nonkel Jos wil je absoluut vermijden. #PsychosocialeBelasting.