Joe’s Garage

joegarage

Het voordeel van mijn werk is dat af en toe het internet afspeur op zoek naar interessante invalshoeken over welzijn op het werk. Zo belandde ik onlangs op een blog van Kevin Jones, ‘Productivity Commission looks at workplace bullying – not really’ op SafetyAtWorkBlog.

Dat er in Australië zoiets bestaat als een Productivity Commission trok onmiddellijk mijn aandacht, zeker omdat die zich met ‘softe’ onderwerpen als pesten en geweld op het werk bezighoudt. De tekst op zich is niet zo vleiend voor de werking van de commissie en mijn aandacht verslapte, tot ik plots onderaan het artikel een verwijzing zag naar twee goede voorbeelden, althans volgens de auteur. Vooral het Canadese voorbeeld sloeg me even met verstomming: a psychological health and safety Standard. Een norm voor psychisch welzijn?

Inderdaad, dit is de volledige titel van de norm uit 2013: CAN/CSA-Z1003-13/BNQ 9700-803/2013 – Psychological health and safety in the workplace – Prevention, promotion, and guidance to staged implementation.

In Canada zijn er blijkbaar 8 geaccrediteerde organisaties die normen kunnen voorstellen, de zogeheten SDO’s of standards development organization(s). De SCC, Standards Council of Canada accrediteert de SDO’s en keurt de normen goed. Kort door de bocht.

Deze nationale norm kwam ook tot stand met de medewerking van de Mental Health Commission of Canada (MHCC). Die commissie heeft een 10-jarig mandaat van Health Canada, zeg maar de FOD Volksgezondheid van de Canadezen. De MHCC moet helpen om het gedrag en mentaliteit van de Canadezen omtrent mentale gezondheid te veranderen. Canada heeft immers ook zo zijn problemen. 1 op 5 werknemers zou met een depressie sukkelen en 16% heeft er al een gehad. Er staat in dit artikel uit Global News niet bij of de depressies werkgerelateerd zijn, maar het geeft wel te denken.

Het leuke is dat deze norm gratis is. U leest het goed, gratis. Ik heb hem dan ook gedownload en doorgenomen.

De norm lijkt heel sterk op andere systeemnormen, de OHSAS en de ISO’s van deze wereld. De Deming-cirkel zit er ingebakken én, wat heel leuk is, er zitten implementatievoorbeelden voor kleine ondernemingen zoals Joe’s Garage (niet te verwarren met het gelijknamige prachtige Zappa-nummer) en er zit een voorbeeld van audit bij.

Aanvankelijk stond ik behoorlijk sceptisch tegenover zo’n norm. En ik weet niet of mijn scepticisme helemaal weg is. Enerzijds lijkt het logisch, we hebben normen voor kwaliteit, voor milieu, voor veiligheid, waarom dan ook niet voor mentale gezondheid. Je moet echt wel dom zijn om het voordeel van gezonde medewerkers voor een organisatie te ontkennen en uiteraard zijn er factoren op het werk die het mentale welzijn van een werknemer ondergraven. En dat het niet goed gaat met hen mentale welzijn van veel werknemers blijkt wel uit de burn-out-cijfers die Securex recent vrijgaf.

En toch zit ik daar met een dubbel gevoel. De doorsnee-werknemer is 8 uur op zijn werk en dan nog wat tijd onderweg. Hij is ook 8 uur niet op zijn werk en dan slaapt hij ook nog eens 8 uur. Dat betekent 16u van de 24u niet aan het werk. Ook tijdens die 16u zijn er factoren die zijn mentaal welbevinden beïnvloeden.

Versta me niet verkeerd, ik wil hier niet een werkgeversstandpunt verdedigen, maar er is toch wel iets voor te zeggen. Ons privé-leven staat zo in het teken van competitie, van presteren, van steeds maar meer doen. Tijd over in de agenda?  Snel iets zoeken om het gaatje te vullen. Als we vragen naar elkaars kinderen, dan vertellen we over hun schoolresultaten en hun prestaties op het voetbalveld. Over hun welbevinden zeggen we haast nooit iets. Onlangs in het nieuws: de Belgen gaan twee keer per jaar op reis. Hallo? Twee keer reisstress, geregel voor de hond en de planten in de tuin die er gemillimeterd mooi moet bijliggen in de concurrentiestrijd met de buren om de prijs van de mooiste tuin van de gemeente. Wat me dan weer doet denken aan jonge koppels die onmiddellijk een nieuw huis willen met een auto en zo snel mogelijk kinderen “om er dan ook zo snel mogelijk vanaf te zijn”. Waar zijn we mee bezig?

Slotsom: het is goed dat er een Canadese norm voor psychologische gezondheid en veiligheid op het werk is, maar we kunnen er zelf ook iets aan doen door wat vaker niets te doen, echt te ontspannen en misschien nog eens te luisteren naar Joe’s Garage van Zappa.

Advertenties