Comfort bruggepensioneerden of welzijn werkenden?

weegschaal-xxx

Het sociaal akkoord over Stelsel van Werkloosheid met bedrijfstoeslag (SWT), het vroegere brugpensioen, voorziet in voorstellen rond de verplichte beschikbaarheid voor de arbeidsmarkt. Als compensatie voor de werkgevers gebeurde een koppeling met de tarieven voor de externe diensten voor preventie en bescherming op het werk. Het compromis van de sociale partners over de activering van oudere werklozen wordt gepresenteerd als “één en ondeelbaar”. Die stellingname valt niet overal in goede aarde. Het voorstel dat op tafel ligt, is bedenkelijk en op een aantal punten zelfs contraproductief.

“Het compromis is te nemen of te laten”, waarschuwden de sociale partners de regering. Ik verzet me hevig tegen dit standpunt. De koppeling is bedenkelijk en komt neer op een transfer van de oudere naar de jongere generatie.

Bovendien zijn de sociale partners niet consequent. In de Nationale Arbeidsraad (NAR) adviseren ze sinds 2009 unaniem om de werking van de externe diensten te versterken, vooral voor KMO’s. De externe diensten zijn immers de enige instanties die deze expertise bij deze organisaties binnenbrengen. Waarom dan van diezelfde diensten 20% middelen afromen als pasmunt voor de niet-activering van SWT’ers? Dat is pure koehandel.

Om te beantwoorden aan de verzuchtingen van de bedrijfswereld hebben de externe diensten hun werking laten evolueren. We ondersteunen organisaties bij de aanpak van maatschappelijke uitdagingen zoals vergrijzing en burn-out. Maar de huidige werkwijze is nog geënt op de oude noden van de industriële maatschappij. Wat voor zin heeft het om jaarlijks meer dan 1 miljoen gezonde werknemers te onderwerpen aan een medisch onderzoek, louter om vast te stellen dat ze gezond en geschikt zijn om te werken? Een kleine bijsturing naar een tweejaarlijks onderzoek is een besparing die drie keer groter zou zijn voor de werkgevers dan de tariefregeling die het sociale compromis nu voorstelt.

Het vastgeroeste overlegmodel maakt dat de sociale partners blijven vasthouden aan routinetaken zonder meerwaarde, en dat is contraproductief. Zo wordt de veelbelovende samenwerking tussen het RIZIV en de preventieve sector genekt, nog voor die van start kan gaan. In dat kader stelde Minister De Block nochtans al een project voor om bedrijfsartsen en geneesheren-adviseurs van ziekenfondsen beter te laten samenwerken om langdurig zieken sneller terug naar de werkvloer te begeleiden.

Hopelijk durft de ministerraad te innoveren waar de sociale partners dat niet kunnen.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s