Zomerse kronkels (4): Beroepsmisvorming neemt geen vakantie

Onder het motto #ZomerseKronkels kiezen in juli en augustus 2017 diverse vaste en gastbloggers een stukje van elkaar, en voorzien het van bijkomend, actueel commentaar.

Deze week een stukje uit 2015 van Wim Mylle, gewoon omdat het zo herkenbaar is: het toch niet helemaal kunnen afzetten van die preventiemodus. Naast de gebruikelijke vakantiekiekjes zijn er elk jaar weer de foto’s waarvan de kinderen -bij het afspelen voor de thuisblijvers- met draaiende ogen zeggen: ‘Ja, die heeft mama getrokken.’

Grappige signalisatieborden op een parking langs de Autoroute du soleil, ergonomisch tuingereedschap in de Efteling, (gebrek aan) beschermingsmaatregelen op werven overal te velde,… ze sluipen stiekem tussen de vakantiefoto’s. Maar als je ze nadien in je presentaties gebruikt sluipt je vakantiegevoel ook weer even stiekem in je preventieverhaal.

 

Geselecteerde stuk: Beroepsmisvorming neemt geen vakantie (van Wim Mylle, oorspronkelijk gepubliceerd in november 2014).

Veel (her)leesplezier !

(© foto: Wim Mylle)

Beroepsmisvorming neemt geen vakantie

NYC-hoogte

(© foto: Wim Mylle)

5 dagen geen risicoanalyses, technische fiches, veiligheidsaspecten of persoonlijke beschermingsmiddelen aan mijn hoofd. Er eens helemaal uit zijn, weg uit de dagelijkse zorgen. Het werd een rollercoaster van feiten.

Van Central Park via Rockefeller Center naar Times Square. Van Tower One, en het 9/11 Tribute Center via Trinity Church naar Wall Street. Over Brooklyn Bridge met de taxi, by foot terug naar Manhattan en om de dag af te sluiten, naar de top van het Empire State Building. Van Battery Park by boat naar Staten en Ellis Island, daarna te voet via Broadway en Fifth Avenue naar het Flatiron Building. Van Top of the Rock naar The New York Public Library, Central Station en via Central Park naar het American Museum of National History. Via Rockefeller Plaza naar Macy’s en om af te ronden Saint Patrick’s Cathedral. En dat op 5 dagen!

Het hoofd helemaal vrijmaken en alles los te laten was de bedoeling. Quality time met vrienden in The Big Apple. Citytrip tot in de puntjes voorbereid (door mijn beste vriend ) want planning is 90% van het succes (heb ik ooit geleerd én goed onthouden).

Geen minuut heb ik aan het werk gedacht … of toch ? Bij het bekijken van de foto’s zie ik dat er elke dag wel een afbeelding met een veiligheidsaspect in zit. Toeristen (inclusief mezelf) nemen foto’s van de Brooklyn Bridge constructie en zichzelf. Maar heeft iedere bezoeker tijdens de oversteek van of naar Manhattan de schilders opgemerkt en hun valbeveiliging gefotografeerd?  Zou mijn aandacht voor preventie dan toch dieper zitten (hallo ijsberg en Freud)?

NYC-trapje NYC-handenwassen NYC-wind NYC-EHBO

(© foto’s: Wim Mylle)

Het ‘onderbewustzijn’ omvat alle psychische processen die het bewustzijn niet waarneemt. Toch hebben situaties (het nemen van een foto is een momentopname), gedachten en motieven een bepalende invloed op mijn bewuste reactie(s), net zoals bij u.

En zo ‘back to the real world’, na een geslaagde citytrip, 5 dagen NYC. Reizen is al doende leren. Reizen is (mijn) passie en passie wordt bepaald door je persoonlijke drijfveren (hallo Jung en in het bijzonder Murray ). En met de behoeftetheorie van Henry Murray is de cirkel rond, want geboren in New York City (1893).

Blijft de vraag… Welke passie heeft nu de bovenhand, mijn passie voor het reizen of die voor preventie ?