PA-Pod: een extra preventiekronkel-podcast!

Het mag dan wel de dag van de arbeid zijn geweest de 1ste mei, dat wil niet zeggen dat we niet voluit gaan tijdens deze dagen. Reclame is iets waar we niet aan meedoen op deze blog, maar als het over een interview gaat bij een wereldwijde podcast, maken we alvast een uitzondering.

ToddsPODCAST-flat_FINAL

Op 30 april verscheen Pre Accident Investigations Podcast (PA Pod) nummer 120, een interview met ondergetekende. De PA Pod is een creatie van Todd Conklin, PhD die jaren voor Los Alamos National Labratory heeft gewerkt als senior EHS advisor. Momenteel is Todd vooral een internationale spreker en auteur van 4 boeken. Buiten dat hij en Ivan Pupulidy mijn thesis adviseurs zijn, zijn ze ook vrienden geworden.

De aflevering gaat over de eerste learning team die ik heb mogen begeleiden na een incident in Ijsland. Het zal misschien verbazen, maar wij spreken niet over het ongeval zelf, maar trachten vooral de context van de learning team te schetsen. Todd zijn intro is fantastisch zoals altijd, het feit dat één van je grote helden je funny and clever noemt en dat nog beschrijft als twee van zijn favoriete dingen, is een enorme ego streling.

In de podcast gaan we doorheen het systeem van learning teams, beginnend van het begin. We bekijken hoe zo’n learning team tot stand komt en welke mensen er moeten zijn. Maar we bekijken ook welke stappen die we gezet hebben tijdens de learning team en welke stappen er na de learning team worden gezet. Het afwijken van de root cause analyse is een bewuste keuze, maar men kan vanuit een learning team nog altijd terug gaan naar een RCA. Het is die geborgenheid die ervoor zorgt dat je meer op zoek gaat naar de context van het verhaal. De betrokkenheid van de medewerkers aan de ‘sharp end’ was een gigantische meerwaarde om dit te doen lukken. Men was zo gemotiveerd dat tegen dat we de tweede meeting hadden, er al een hele boel acties in gang waren gezet.

Ik hoop dat jullie er even veel plezier aan hebben als dat ik eraan heb gehad. Mochten er vragen zijn, wees zeker niet te verlegen om ze te stellen. Learning Teams zijn de toekomst om ongevallen en dagelijks werk te onderzoeken in een complexe en dynamische omgeving.

Link PodBean (van de vaste computer of andere mobiele toestellen): https://preaccidentpodcast.podbean.com/e/papod-120-timothy-van-goethem-safety-differently-globally/

Advertenties

Mijn vriend was dood, de dader rouwde om zijn BMW…

Bron: nl.wikipedia.org

Bron: nl.wikipedia.org

Een fait divers in De Morgen. Verwijzend naar het virale artikel in charliemag. Een aangrijpend stuk geschreven door Sophie Lodewijks. Een schrijnend persoonlijk stuk dat al meer dan 100.000 keer gelezen werd en ik iedereen aanraad om te lezen.

Ik las het voor ik in de wagen stapte. Van Antwerpen naar Leuven. In de spits. Tijd zat om na te denken dus. En daar kwam de beroepsmisvorming. Al kruipende op de Brusselse ring. Kan MUOPO een verloren leven nog zin geven?

Sophie verloor haar vriend. Alcohol doodt. Dat is haar bottom line. En ze heeft gelijk. Volgens haar artikel heeft alcohol een hand in 25% van de dodelijke verkeersongevallen. En toch, toch is er meer. Meer dan die M van Mens. Laten we er onze MUOPO even bijhalen.

Mens. Het menselijke gedrag is inderdaad fout. Alcohol drinken als je nog moet rijden gaat niet. Punt.

Uitrusting. Het dragen van de autogordel is niet de oorzaak van het ongeval. Maar bij 60% van de dodelijke verkeersongevallen, is het niet-dragen van de gordel een factor om mee rekening te houden. Het is niet de reden van het ongeval, maar eventueel wel van de gevolgen.

Organisatie. 55 minuten wachten op hulp. In de bittere kou. Kan dat niet beter? Sneller? De hulpverlening onder de loupe nemen kan geen kwaad.

Product. Wagens die 180/uur kunnen halen. Waarom homologeren we dat? Waarom krijgen die überhaupt een roze kaart en toegang tot onze wegen? Waarom heeft iedere wagen verplicht een brandblusser, maar geen alcoholslot en snelheidsbegrenzer? Onze wagens zijn eigenlijk niet conform aan het gewenste gebruik… Ik zou ze geen groen licht voor indienststelling geven.

Omgeving. Niemand stopt om hulp te bieden bij deze kou. Zijn we zo koud geworden? Wie schonk het laatste glas alcohol uit voor de dader in de wagen stapte, is die niet mee schuldig? En waarom hield zijn omgeving hem niet weg van het stuur? Waarom lieten ze hem vertrekken? Peer pressure? Sociaal aanvaard gedrag?

Een tragisch verlies. En ja, alcohol speelde een belangrijke rol. Maar we zijn allen mee schuldig. Zeker als je het beperkte lijstje hierboven mee bekijkt. Als we nu eens met zijn allen beslissen om elk voor zich te doen wat hij of zij kan om een puntje uit de lijst weg te werken. Zijn we dan al niet een heel stuk?

En het product aanpakken? Andere auto’s bouwen? Wel, dat zal moeten wachten op vijf minuten politieke moed…