Zomerse kronkels (3): Zet hem op!

Onder het motto #ZomerseKronkels kiezen in juli en augustus 2017 diverse vaste en gastbloggers een stukje van elkaar, en voorzien het van bijkomend, actueel commentaar.

Deze week een stukje uit 2016 van Tom Armanius over de zin en onzin van helmdrachtverplichting. Het is een thema waar ik nog dagelijks mee worstel. Er valt veel te zeggen voor standaardisatie van PBM’s op een site. Maar aan de andere kant krijg je een andere risicoperceptie die werknemers meer risico’s doet nemen. Om daarboven nog hindsight zijn werk te laten doen (den jos had het voorgehad) en Antwerps te citeren (gaai hèt maai niks te zeggeuh) en als toetje mijn verjaardag erin te verwerken. What’s not to like about this post!

Het was Def Dames Dope die het ooit zongen: hé you, don’t be silly,… ik betwijfel alleen dat zij het hadden over de zelfde helm als Tom…

Geselecteerde stuk: Zet hem op! (van Tom Hermans, oorspronkelijk gepubliceerd in juli 2016). Veel (her)leesplezier !

Zet hem op!

helm-xxx

De zin en onzin van helmdracht, de discussie is dagelijkse kost in een operationele omgeving. Enig pragmatisme kan helpen, maar vaak is de weerstand dermate groot dat het op rebellie en opstand begint te lijken. Een verleden op een containerterminal leert dat het verplichten van helmdracht aan havenarbeiders vaak uitdraait op een regelrechte machtsstrijd, waarbij “de dok” vaker dan gewenst vol lag met dobberende gele helmpjes, met op de blauwe steen een hele bende joelende en opgewekte dokwerkers.

De goed opgeleide preventieadviseur speelt in zo’n geval zijn “leidinggevende” troefkaart uit: we trekken een foreman aan z’n gilet en proberen hem in eenvoudige bewoordingen diets te maken dat zo’n helm dan wel A/ niet modebewust, B/ vaak oncomfortabel en C/ waarschijnlijk inderdaad voor “janetten” is, maar dat het nu éénmaal MOET van de Grote Vijand, de wetgevende match c.q. het parlement. De mogelijke reacties variëren dan van een wilde staking tot luid hoongelach en een duidelijk “gaai hèt maai niks te zeggeuh”. Uiteindelijk is het dan helaas een zwaar arbeidsongeval dat de balans doet kantelen: “als de Jos zijnen helm had gedragen, had ‘em nog geleefd”. Hoppa, iedereen de helm op. Want “wat de Jos heeft voorgehad, dat willen we precies zelf niet”.

Flash Forward naar de betoging van 24 mei laatstleden, waar een licht benevelde vakbondspersoon de Brussels commissaris Vandersmissen neerkoekt. Eerste vraag die uw beroepsmisvormde dienaar dan door het hoofd schiet, is: “Waarom draagt die kwiet (de commissaris, voor alle duidelijkheid) geen helm?”. Zeker omdat hij een leidinggevende is en aldus een voorbeeldfunctie heeft, maar ook omdat zijn manschappen wél een helm inclusief nekschild op de toren hebben. Waarom dan hij niet? Machogedrag? Vergeten? Misschien een domme vraag, we zeggen het er zelf maar bij.

Maar we zijn nog niet klaar met ons helmverhaal: op 28 mei slaat het noodlot toe in de koers: tijdens de Baloise Belgium Cycling Classic Koers van België (of zoiets) speelt een verraste motard bowling met een aantal renners in de rol van kegel, waarbij Stig Broeckx enkele hersenbloedingen oploopt. Los van het feit dat de directie spreekt van een “spijtig ongeval”, waar uw nog steeds beroepsmisvormde kribbelaar toch vragen bij heeft en diverse kanttekeningen bijplaatst, noteren we dat de heer Broeckx wél een helm droeg. Een fait-divers dat niet helemaal “divers” is, aangezien we durven stellen dat hij zonder die helm morsdood geweest zou zijn, waarbij de akelige beelden van Fabio Casartelli weer even door onze –toegegeven, zieke– geest flitsen.

In onze zoektocht naar mentaliteitswijziging geven we toe (en met “we” bedoelen we “ik”, onze innerlijke Julius Caesar speelt af en toe op) dat we tot recentelijk op zoek waren naar een manier om op bevattelijke wijze duidelijk te maken waarom een (aangepaste) helm belangrijk kan zijn. Die zoektocht kunnen we nu staken; we tonen simpelweg de beelden van commissaris Vandersmissen en van renner Stig Broeckx. Dat volstaat.