Zomerse kronkels (1): de preventieadviseur en de veldkeuken

Onder het motto #ZomerseKronkels kiezen in juli en augustus 2017 diverse vaste en gastbloggers een stukje van elkaar, en voorzien het van bijkomend, actueel commentaar.

Omdat het thema “welzijn op kamp” deze maand weer actueel is, nu alle jeugdbewegingen zich weer klaarmaken om op kamp te vertrekken. En ook omdat de uitdaging van het omgaan met 24/7-bereikbaarheid zich blijkbaar niet langer beperkt tot werkomgevingen, maar nu ook de jeugdbeweging bereikt heeft. Het resultaat was een oproep deze week om je kind met rust te laten als ouder wanneer het op kamp gaat, en niet te verwachten dat het via smartphone de hele tijd bereikbaar blijft. En net zoals op de werkvloer zullen hier mensen zijn die zeggen “houd je liever eerst bezig met de echte risico’s, zoals brand en ergonomie”. Zo herkenbaar. Heerlijk, toch.

Geselecteerde stuk: de preventieadviseur en de veldkeuken (van Katrien Bruyninx, oorspronkelijk gepubliceerd in augustus 2013). Veel (her)leesplezier.

Bron foto: Nele Haesevoets

 

Advertenties

De preventieadviseur en de veldkeuken

Bron foto: Nele Haesevoets

Bron foto: Nele Haesevoets

Een week mee koken op kamp met de jeugdbeweging. Een jaarlijks terugkerend fenomeen. Een vleugje jeugdsentiment, hard werken (drie maaltijden per dag voor bijna 200 mensen) en een toffe kliek vormen de basisingrediënten voor dit weekje kamperen.

Respect voor de mensen die in grootkeukens werken. Ze zullen waarschijnlijk wel beter uitgerust zijn dan wij (gasbekken, braadslee en grote lepels zijn onze voornaamste uitrusting), maar toch, qua rugbelasting kan het tellen: 50 kg aardappelen afgieten en tot puree stampen, 60 liter soep mixen met een industriële mixer, bakken afwaswater aanslepen,….

Wat arbeidshygiëne betreft zijn we er de laatste jaren erg op vooruit gegaan. De kookuitrusting is weliswaar primitief, maar op vlak van met zorg omgaan met voedsel en hygiëne in de keuken hebben we de nodige verbeterpunten gerealiseerd. Nee, we bewaren ons voedsel niet in een kuil in de grond. Hightech koelwagen en vrieswagen staan te blinken naast onze grote legertent. Koeltemperatuur wordt met infrarood gemeten en de koeling bijgesteld naar gelang de meetresultaten. Boze kookvaders (nee, we noemen geen namen) spreken ons streng toe als we de deur van de koeling te lang laten openstaan. Afwaswater wordt gemengd met chloortabletten, handenwasbakje staat klaar aan de ingang van de tent. Enfin, Benny Bax zal allicht nog wat tips kunnen geven, maar we werken er aan.

Maar hoe zit het met veilig gedrag? Tijdens het werk probeer ik het walk the talk principe toe te passen, maar op vakantie schakelt mijn preventie-modus blijkbaar op non-actief. Toch zou een risicoanalyse heel wat rode punten detecteren. Ook hier niet alle regels overboord. Branddekens? Check! Brandblusser? Check! Nooduitgangen? Check! (als we de twee ingangen van de tent mogen tellen) Preventiemaatregelen om de kinderen bij de vuren weg te houden? Check! Maar toch betrap ik mezelf erop dat ik op mijn sandalen en short aan drie gasbekken gelijk frieten sta te bakken en schep ik, in dezelfde toestand kokend water uit een grote pot om de afwasbakken te vullen.

Hef- en tiltechnieken? Tientallen bakken afwaswater van 50 worden per dag af en aan gesleept. Ja, ik weet het: voeten gespreid, door de knieën, last dicht bij lichaam… Maar hoewel we meestal met zijn tweetjes tillen is er van techniek weinig merkbaar. Ja, er is een steekkarretje voorhanden om de zakken aardappelen te verplaatsen. Maar wie had het nu de laatste keer weer weggezet? Sleuren dan maar… Goede zithouding tijdens het aardappelen schillen? Dacht het niet.

Maar boontje komt om zijn loontje, zeker wanneer je ’s nachts op een luchtmatras slaapt. En naar het einde van de week weten we weer waarom ze bestaan, die tiltechnieken.  We zijn dus weer helemaal klaar om ze enthousiast over te brengen!