Was het nu change, middenveld of borgen ?

voetbal

Offensief veranderen of net angstig verdedigen. Ieder team en zelfs teamlid denkt er anders over.

Eerst het changeteam. Net als ieder groot bedrijf hebben we een PXO-afdeling (Project Change Office) die niets anders doet dan change-programma’s beheren. Afdelingsmanager is Romelu omdat hij altijd het snelste wil veranderen. Dat is zijn devies: snel vooruit lopen en zien wat er lukt. De andere teamleden, Origi en Bats, vinden dat je wat meer moet rekening houden met concurrentie en middenveld. De concurrentie verplicht je om niet zomaar als een kieken zonder kop vooruit te lopen, je moet een beetje rond hun strategie heen dansen vooraleer je change-programma’s te implementeren. Je kan dat al doende. De lerende organisatie, zeg maar.  En voor de volledigheid is er ook nog de afwachtende visie op change : de noodzaak te veranderen komt wel vanzelf je kant uit en dan maak je er iets stijlvol moois van. Een Bent-strategie.

Zo’n lerende organisatie daarentegen, steunt voor een groot stuk op het klimaat binnen het bedrijf. Is het midden er klaar voor? Zijn sociale partners mee? Is er genoeg volk klaar voor de change? Zijn ze bereid je de juiste voorzetten te geven? Sommigen zijn eerder enthousiast om mee te helpen veranderen, anderen zijn dan weer behoudsgezinder. Onze Eden en Kevin zijn bijvoorbeeld graag bereid mee te werken.

Maar, en terecht, wijzen eerder afwachtende teamleden als Axel er op dat de werking goede fundamenten moet hebben voor we aan verandering doen. Zelfs als het kalf half verzopen is en het faillissement om de hoek loert, zullen zij eerder behoedzaam en argwanend zijn tegen verandering.

Net zoals de boekhouders en systeemmanagers allerhande. De verdedigers van “zoals het altijd geweest is en zal blijven”. Van “het zal zijn tijd wel meegaan” . Zij die systemen willen, en fundamenten. Als we stormen gewoon doorstaan, zeggen Jan en Thomas, zal de wind wel gaan liggen. Al die veranderingen moeten niet, als we er maar staan met onze formulieren en processen. Voilà.

Wie heeft gelijk? Eigenlijk hebben ze elk een stukje van de puzzel in handen. Het is aan de CEO om prioriteiten te leggen en verandering aan te sturen waar het moet. Om Axel toch wat aan te sporen tot change en om Lukaku ruimte te laten maken voor Bats & co. Het is deze CEO die de lerende organsatie stuurt in de richting van de missie en visie.

Het is de CEO die vervolgens voor een stuk vertrouwt op zijn operationele directeur en leider Vincent. Die regelt die visie wel op het terrein. Jammergenoeg is zijn absenteïsme eerder hoog, een beetje een glazen leider die moeilijk gemist kan worden in moeilijke tijden. Zeker als ook de CEO eerder een compromisfiguur dan een strateeg is die “en stoemelings” CEO werd om die laatste 10% change te realiseren. Zijn voorganger had al 90% gerealiseerd. Dat stond buiten kijf. En de teamleden waren sterk genoeg op zichzelf. Dacht men.

Maar nu het Italiaanse bouwproject mislukte, hopen we maar dat we niet moeten delokaliseren naar Ierland omwille van fiscale redenen.

Wordt vervolgd.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s