Heilige huisjes: Fg,Eg, LTI of is het nu allemaal LGI?

Een aantal jaar geleden gebeurde een dodelijk ongeval dat me nog lang zal bijblijven: een onderaannemer komt om op een werf van een opdrachtgever. Er was een explosie in het gedeelte waar de man zich bevond toen hij zich verplaatste in het gebouw. De man had geen aandeel in de oorzaak van de explosie, maar toch mocht de preventieadviseur en de HR manager van zijn bedrijf een bezoek brengen aan een kersverse moeder, die dan nog eens weduwe werd. Het menselijk leed dat volgt uit tragische ongevallen zoals deze, is onbeschrijfbaar. De impact op het gezin, familie, collega’s en omgeving van het slachtoffer valt nauwelijks in te schatten. De wetgever wil dit soort tragedies, terecht, tot de minimum te herleiden. De focus ligt dan ook op het rapporteren en onderzoeken van dit soort ongevallen, net als ongevallen met blijvend letsel en zo verder. Jaarlijks publiceert men dan ook de Fg (frequentiegraad) en de Eg (ernstgraad) van alle sectoren. Elk jaar wordt er door het Fonds voor Arbeidsongevallen een publicatie vrijgegeven waar alle sectoren in staan opgesplitst.

De preventieadviseur van het bedrijf waar het dodelijk ongeval plaats vond, doet alles wat wordt verwacht van hem: een onderzoek met het lineaire verband tussen oorzaak en gevolg, gesprekken met de overheidsdiensten, de nodige psychologische opvang van collega’s organiseren en naar de begrafenis gaan van de overleden werknemer. Het rapport wordt voorgesteld aan het management, maatregelen worden getroffen om dit nooit meer te laten gebeuren, doelstellingen worden aangepast. De weduwe rouwt en bedenkt zich hoe ze haar zoon later gaat uitleggen wat voor een man zijn vader wel niet was.

Tijd ebt verder, brengt raad, heelt wonden en daar is januari. De preventieadviseur moet op evaluatie, de CEO vindt het toch maar vreemd dat zijn bedrijf de slechtste TRIF (Total Recordable Injury Frequency) heeft wereldwijd en dat de meldingen van incidenten de laatste jaren enkel maar gestegen zijn. Er moet dan toch maar dringend iets aan gebeuren, want we weten allemaal dat voor elke 300 incidenten er 1 dodelijk ongeval is en dat is er vorig jaar dan ook van gekomen. De CEO maakt duidelijk dat hij niet wil aanzien worden als een professionele amateur bij zijn wereldwijde collega’s. Geen bonus of opslag voor de preventieadviseur, het zal hem leren, hij had maar beter zijn best moeten doen. De preventieadviseur stamelt dat de verhoogde incidentenmeldingen net een teken zijn van goed werk en dat het dodelijk ongeval, waar zij nota bene niets aan konden doen volgens het onderzoek, zwaar doorweegt op de TRIF. De economische werkloosheid, stakingsdagen en sneeuwdagen hadden ernstig ingehakt op het aantal gewerkte uren.

De preventieadviseur gaat weer aan het werk, die bonus en opslag waren welkom geweest met de verbouwingen die hij had gepland. Vreemd genoeg had men in de VS ook een dodelijk ongeval dit jaar en toch was hun TRIF bijna onbestaand. Na wat over en weer gemail blijkt dat de preventieadviseur VS de werkplek letterlijk beschouwd als de plek waar men werkt. Indien het ongeval niet op de werkplaats is en het slachtoffer niet zijn normale taak aan ’t uitvoeren is, dan is het geen reportable. Het is wat creatief omgaan met statistiek, lacht de Amerikaan.

In het jaar dat daarop volgt behaalde de preventieadviseur grandioos zijn TRIF cijfers, elk ongeval werd eerst tegen de lamp gehouden en gekeken of het wel een reportable  was of dat er geen weg(je) om was. Er werd nauwkeurig uitgezocht of die persoon wel echt zijn werk aan ’t uitvoeren was en of hij wel op zijn werkplek zat. De CEO? Die maalde er niet om want de cijfers waren goed. De preventieadviseur verloor telkens wat meer credibiliteit op de werkvloer en zag zijn incidentenrapporten drastisch dalen, wat de CEO dan weer zag als een goed teken, werken aan de basis van die pyramide heette dat dan. En de weduwe? Die was bezig met haar leven op de rails te krijgen en haar zoon voor het eerst te zien stappen. Was papa maar hier, mijmerde ze.

Ernst-graden, fequentie-graden, total recordable incidents en alle afgeleiden daarvan zijn cijfers. Achter elk cijfer zit een verhaal waar veel leed aan vooraf is gegaan. Misschien moeten we als preventieadviseurs wat minder bezig zijn met al die indexen en vooral niet met die LGI. We zouden ons beter bezighouden met management te overtuigen dat het maar cijfers zijn die niets zeggen over de dagdagelijkse inzet van iedere werknemer. Het zegt niets over de preventiemaatregelen en de veiligheidscultuur van het bedrijf. Het is een richtcijfer geworden waar niemand nog wil over gaan. Je zou maar eens het middelpunt van de spot kunnen worden bij je preventiecollega’s. De LGI heeft niets meer met preventie te maken of met het voorkomen van ongevallen.

Het is wat het is die LGI: de Looking Good Index.

Advertenties

One thought on “Heilige huisjes: Fg,Eg, LTI of is het nu allemaal LGI?

  1. Pingback: Heilige Huisjes: de bureaucratisering van welzijn. – Preventiekronkels

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s