(On)vriendelijke en (on)eerlijke collega’s hebben minder ongevallen?

bron afbeelding: www.dummies.nl

bron afbeelding: http://www.dummies.nl

Ik studeer weer. Op Ehsal. Humanresourcesmanagement. In het hoofdstuk over persoonlijkheidstesten stond het in kleine lettertjes. De relativiteitstheorie voor al wie met mensen werkt.

Dit inspireerde me tot een ironische kijk op drie tendensen in ons werkveld.

Om te beginnen cultuur en gedrag als heilige koe. We moeten mensen hebben die gewetensvol en vriendelijk anderen mee gidsen en aanspreken. We moeten mensen hebben die veel aandacht voor hun collega’s over hebben. Die op een correcte en warme manier vriendelijk helpen bij het veilig aan de slag gaan. Dag in, dag uit.

En dan, stommelings plompverloren, staat er in het hoofdstuk over persoonlijkheidstesten: “Intuïtief niet verwacht… de negatieve correlatie tussen vriendelijkheid en het aantal werk- en arbeidsongevallen.”

Mijn eerste gedacht? Vanaf nu alleen nog maar onvriendelijke kandidaten aanwerven. Al wie vriendelijk lacht of de deur openhoudt op sollicitatie wordt geweigerd. “Dank je” zeggen is een one way ticket naar de VDAB. Met onvriendelijkheid kunnen we onze ongevallen aanpakken. Zorgzaam zijn voor je collega’s? Forget it. Ikke en de rest kan stikken, dat is het type dat we nodig hebben. Ik zag het al helemaal voor me…

Niets van dat alles, dus, want ik had de zin fout begrepen. Negatieve correlatie werd in mijn hoofd plots positieve correlatie. Daar werd ik gelukkig op gewezen door de auteur van het boek die de eerst gepubliceerde versie van deze blog ook gelezen had (waarvoor dank!). Allicht op het verkeerde been gezet door de uitdrukking “intuïtief niet verwacht”. Shame on me. Maar ik las wel nog dit: “Managers blijken echter vaak laag te scoren op vriendelijkheid.” Qua preventie kunnen we dus niet op hen rekenen. Wegens zelf een verhoogd risico. Mijn hoofd tolt ervan.

Policies zijn nog zo’n tendens. Aangevuld met gestandaardiseerde werkwijzen en flows. Dit zijn zaken die aan belang winnen in vele organisaties. Mensen moeten na hun socialisatieproces heel consciëntieus zijn. Ze moeten correct de spelregels toepassen, want dat is heel erg belangrijk voor de organisatie en – bij uitbreiding – het welzijn van iedereen.

En dan kom je dit andere citaat tegen: “(…) de dimensie gewetensvolheid of consciëntieusheid. (…) Ook blijkt er een negatieve correlatie te bestaan met het aantal ongevallen op het werk en in het verkeer.”

Aha, dacht ik. Ik heb het altijd al stiekem geweten, gewetensvol zijn en het strikt volgen van regels deugen voor geen meter. Maar nee, dus. Weer fout. Toch maar eens de definitie van negatieve correlatie opgezocht. Mijn hoofd tolt ervan-bis. (*)

En zo komen we tot de derde tendens die overal opduikt. Big data en statistiek. Met statistiek kan je alles bewijzen, beweren sommigen. Ten onrechte, we weten toch dat wiskunde absoluut is. Onwankelbaar. En statistiek is een onderdeel van de wiskunde… Inclusief … de nuancering. Persoonlijkheidstesten blijken wel correlaties met het functioneren op de job te vertonen, maar die zijn niet zo heel hoog. En wie een persoonlijkheidstest eerlijk invult, blijkt een lagere kans op een job te hebben. Manipuleren blijkt hier de boodschap.

Bijgevolg, wie sjoemelt met zijn testen, komt vriendelijker, plichtsgetrouwer en meer consciëntieus over. Maar het zijn eigenlijk sjoemelaars, en dus moet het ons niet verwonderen dat ze uiteindelijk toch meer ongevallen hebben. Misschien moet HR dus meer op zichzelf vertrouwen dan op (sjoemel?)testen. Het is eens iets anders dan sjoemelsoftware in dieselwagens… Statistiek… het relatieve deel van de wiskunde? Daar gaat mijn hoofd…

In ieder geval komen we dan tot mijn favoriete onderdeel van welzijn op het werk: de pragmatische relativiteitstheorie. Ik zou er de nobelprijs voor moeten krijgen. De relativiteit van het interpreteren, het overleggen en het overtuigen. Met een snuifje (en soms wat meer) trial and error. Zoveel beter dan wiskunde. Zeker als je met mensen werkt.

(bron citaten: Caers, R. Human Resource Management in essentie. Interscentia educatief, Antwerpen-Cambridge, 2015, 236blz. – al de rest is mijn eigen mening)

(*) Negatieve correlatie: samenhang van twee variabelen, waarbij hoge uitkomsten op de ene variabele gepaard gaan met lage uitkomsten op de andere.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s