Psychosociaal welzijn: politiek geladen stress voor de preventieadviseur

Ik begrijp hem. Karel Van Eetvelt van Unizo. En ik vind zijn interview in De Morgen aanvaardbaar. Kort door de bocht, en goed tegelijk bij wijlen.

Zeker het begin is goed: “Ja, werkgevers hebben een verantwoordelijkheid als het op het welzijn van hun werknemers aankomt, zegt Karel Van Eetvelt van ondernemersorganisatie Unizo.”

Ik denk dat iedereen het er over eens is. Welzijn en veiligheid moeten een prioriteit zijn op de werkvloer. Asbest, brandveiligheid, chemische risico’s, elektriciteit. We zitten met zijn allen op hetzelfde denkspoor. Werkgevers, werknemers en preventieadviseurs. Akkoord, het mag iets –veel– minder administratief, ten voordele van reële veiligheid. Maar we hebben geen andere mening ten gronde.

En dan, dan komt de aap uit de mouw. Het gepolitiseerde debat over psychosociale. Eigenlijk maar over – wat ik noem – 1 van de 2 pijlers van psychosociale. Want ook over de eerste pijler zijn we het met zijn allen eens: pesten, racisme, ongewenste intimiteiten, … hebben geen plaats op de werkvloer en dienen hard aangepakt. Punt.

Blijft wat ik de tweede pijler noem: stress en burn out. Vorige week was ik nog op de FOD. Mijn oren tuiten er nog van. De door de FOD zelf uitgewerkte knipperlichtenmethode zou nog niet eens het begin van een risicoanalyse op organisatieniveau zijn. Pardon? De “gewone” preventieadviseur kent niets van psychosociale en mag geen risicoanalyse doen. Wablieft?

En dan is er nog die algemene teneur bij inspecteurs dat stress aangepakt moet worden door meer mensen aan te werven. Daar hebben we onze aap, geheel en al uit de mouw. Poedelnaakt is die aap. En ongeveer de slechtste manier om stress aan te pakken. Die automatische link tussen stress en meer mensen aanwerven… Jumping to conclusions.

Want wat met de juiste en volledige analyse maken? Wat als je net met bore-out te maken hebt? Met mensen die gekortwiekt worden door bange leidinggevenden die het einde van hun carrière willen halen. Of leidinggevenden die doorgroeiden uit technische competenties of anciënniteit in plaats van competenties… Of gebrek aan communicatie door de werkgever. Geen begeesterende visie van de directie. Reorganisaties zonder communicatie… en zo kan ik nog lang doorgaan. Zijn dat allemaal niet vaker voorkomende redenen voor negatieve stress? Factoren die ervoor zorgen dat stress niet positief, maar negatief gepercipieerd wordt? Is dat in veel gevallen niet belangrijker dan blind de link maken naar extra aanwervingen?

Het debat is dus gepolitiseerd en oorzaken worden niet meer ten gronde bekeken. Werkgevers zouden voordeel hebben bij een grondige en openlijke analyse. Een hand in eigen boezem inzake HR-beleid, doorstroming, communicatie,… Zeker weten. Hun productiviteit zou stijgen als mensen op de juiste plaats en met de juiste competenties uitgespeeld worden. En werknemers zouden er voordeel bij hebben, want al dat “wij-zij-gedoe” en strijden voor extra collega’s levert enkel negatieve stress op. En die leidt tot… burn out.

Waar moeten we wel naar toe met dat werkbaar werk? Een goede voorzet uit het artikel: “Wij zoeken goede voorbeelden van kmo’s die door hun organisatie van werken, het werk werkbaar maken. Waar komt dat op neer: zorgen voor een goede sfeer op de werkvloer. Dat is de bottomline. Zorgen dat je mensen graag komen werken, en dat is met heel eenvoudige dingen. Samen een glas drinken, inspraakmomenten, open discussies, daarover gaat het. Dat kun je niet vatten in regels en wetten, want dan maak je het net kapot.”

En om af te ronden, een kort door de bocht-uitspraak uit het artikel: “(…) Liever dan een zoveelste uitbreiding van de welzijnswet. We hebben nu al de risicoanalyse, het actieplan, het globaal preventieplan, de algemene risicoanalyse en de psychosociale risicoanalyse. De creativiteit van sommigen is onbegrensd.”

Kortom: ik begrijp de frustratie van de werkgever. Ik begrijp de frustratie van de vaak in het ongewisse gelaten werknemer. Maar als we zo verder gaan, is het vooral het welzijn van de preventieadviseur die in het gedrang komt. Laten we dus ons verstand gebruiken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s