Arbeidsongevallen… pain in the ass?

bron: HLN.be

Arbeidsongevallen en hun verzekeraar. Waar knelt het schoentje het meeste? Bij de definitie van arbeidsongeval? Of bij de service van de verzekeraars? Eigenlijk niet. Zij doen hun job binnen het kader van de kleine letters en de grote definities.

Bijvoorbeeld de definitie van arbeidsongeval. We zijn het ondertussen gewoon dat vrijwel alle echt dure zaken op de samenleving afgewenteld worden, dus waarom ook niet quasi alle arbeidsgerelateerd verzuim? De meeste zaken waarmee werknemers langdurig uitvallen, vallen niet onder de definitie van een arbeidsongeval. Hartaanval, rugpijn of burn out… om er maar een paar te noemen. Noch werkgever, noch arbeidsongevallenverzekeraar, maar wel de samenleving draait op voor de kosten.

Kijk… Een niet eens fictief voorbeeld. Een medewerkster staat recht van haar bureau. Ze wil naar de kast achter zich wandelen om een omslag te nemen. So far so good. Alleen bij dit draai-manoeuver scheurt ze haar kruisband. Voilà. Daar ligt ze dan. Uitgeteld voor een mooi aantal dagen of weken. Geen arbeidsongeval voor de verzekeraar.  

Waarom niet? Onze definitie van een arbeidsongeval. Het is plots, dat klopt. Het is tijdens en door het uitvoeren van het werk. Mmm, voor mij wel. Al start hier alvast de discussie. Als je ’s morgens thuis gezond vertrekt, dan krijg je dit niet voor, is de redenering. Je kruisbanden waren dus niet in goede staat toen je ’s morgens op het werk verscheen. Flauw smoesje, maar het is de eerste verdedigingslijn van de verzekeraar. Als ik slecht geslapen heb, kom ik ook niet in goede staat toe op het werk. En toch … als ik dan van een ladder val, is het wel een arbeidsongeval. Flauw smoesje dus.

Maar laten we verder gaan: er is geen object bij betrokken. Het is alsof een voetballer neervalt zonder een bal of tegenstander in de buurt. Geen object of dader, geen arbeidsongeval, geen verzekering, geen financiële implicatie voor de verzekeraar. Bittere realiteit.

Als preventieadviseur moeten we op 7 domeinen actief zijn, en eigenlijk is de definitie van arbeidsongeval maar van toepassing op 1 domein… arbeidsveiligheid. Want de meeste hartaanvallen, rugpijntjes, longkankers of burn outs zijn ofwel langzaam opgebouwd (dus niet “plots”) ofwel zonder vreemd object… Tja. Niemand die daar om maalt. Want de gemeenschap betaalt. De belastingsbetaler betaalt al deze medische kosten en langdurige afwezigheden.

Niet de duur betaalde arbeidsongevallenverzekeraar. Niet de werkgever (die is Pontius Pilatus met heel propere handen) en niet de werknemer. Deze laatste merkt amper of geen verschil. Ziekteverzekering en hospitalisatieverzekering nemen het over. Of we stellen ons als werknemer toch geen vragen bij dit “lot dat ons trof”.

Tijd dus om én het gezichtsveld te verbreden én de betrokkenen te responsabiliseren. Enkel zo komen we tot reële preventie. Ook van gezondheid, ergonomie en psyche. Enkel zo ook komen we langzamerhand tot re-integratie. Kruisbanden scheuren levert dan aangepast werk op. Misschien parttime, misschien fulltime. Misschien van huis uit, misschien met aangepast vervoer. Voor iedereen een vooruitgang. En, wie weet, een mega taxshift…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s