Succesvolle preventieadviseurs zijn werkloos

man-and-arrow-to-success

In mijn ideale wereld is de preventieadviseur overbodig geworden. Omdat iedereen spontaan met veiligheid bezig is. Dan is mijn doel bereikt: als veiligheid iets van hen is en niet meer alleen van mij.” Dat vertelde een preventieadviseur mij een jaar geleden. Ik interviewde hem met de vraag ‘wat maakt een preventieadviseur succesvol?’ We zochten deze informatie in het kader van een nieuwe PVI-opleiding, ‘meer impact als preventieadviseur’. En waar de inspiratie beter halen dan bij de mensen die elke dag de job uitvoeren?

Het exemplaar dat voor mij zat had zichzelf die vraag ook al gesteld. Hij zou zichzelf succesvol noemen als hij – bij wijze van spreken – geen werk meer had. Je zou verwachten dat hij elke dag bezig was met mensen te overtuigen, het belang van veiligheid uit te leggen en via allerhande kanalen bewustwording te creëren.

Dat deed hij dus niet. Integendeel, het leek wel alsof hij bijna niets deed wat een preventieadviseur normaal doet.

Als iemand hem iets vroeg, gaf hij geen antwoord.

Als iemand hem een probleem signaleerde, gaf hij geen oplossing.

En als er iemand nieuw kwam, gaf hij geen veiligheidsinformatie.

Maar het was wat hij wel deed, dat me versteld deed staan.

Als er iemand iets vroeg, vertelde hij dat het antwoord waarschijnlijk in de wetgeving stond. Of dat een ingenieur het misschien wel wist. Maar hij was geen jurist en geen ingenieur, dus zou hij beter geen antwoord geven. Maar misschien kon hij de persoon wel helpen om het antwoord te zoeken?

Als er iemand een probleem had, gaf hij geen oplossing. Hij stelde bijkomende vragen. “Doet het probleem zich altijd voor? Wat heb je al geprobeerd? En bij wie? En wat was het resultaat?” En zelfs na al die vragen, stelde hij nog geen oplossing voor. Zelfs niet de dooddoener: “wat zou je zelf doen?” Maar een schijnbaar lichte – maar veel sterkere – variant: “wat heb je nodig om tot een oplossing te komen?”

Nieuwe mensen kregen geen veiligheidsinformatie. Ze kregen wel de volgende opdracht: loop een halve dag rond in het bedrijf. Spreek met de mensen. Kijk naar wat ze doen. Vraag waarom ze het zo doen. En kom terug met positieve voorbeelden. Kom terug met wat wel werkt. Wat goed loopt bij ons. Wat mensen motiveert. Zo starten alle nieuwelingen met een klein netwerk, een voldoende kennis aan procedures in het bedrijf en tonnen motivatie.

Het resultaat: zijn collega’s kwamen geen problemen melden, maar oplossingen voorleggen. Ze vroegen geen advies, ze kwamen vertellen wat ze al geprobeerd hadden. En veiligheid was niet iets van hem alleen, maar van iedereen samen.

En toen had ik geen vragen meer in het interview. Tenzij misschien deze ene: “waarom zoek je nog naar wat je succesvol zou maken? Je bent het al! Zo goochelen tussen grenzen aangeven, oplossingsgericht werken, effectieve systemen opzetten en coachen: jij bent een echte meester-preventieadviseur.”

P.S. Lieve interviewee, bedankt dat ik je case mocht gebruiken. Heb je jezelf herkend?

Advertenties

2 thoughts on “Succesvolle preventieadviseurs zijn werkloos

  1. Bedankt! Mooi getuigenis. Als vader van een kleuter, maakte ik mezelf onlangs deze bedenking – ze ligt in de lijn van het artikel: ik zou mijn kinderen niet naar een school sturen waar de kleuterleidsters geen pannenkoeken meer bakken in de klas omdat de veiligheid het niet toelaat… In mijn gedroomde school komt men met de vraag: “We willen pannenkoeken bakken, we hebben hieraan gedacht; “…” Heb jij nog tips? (en kom je ook een pannenkoek mee eten?)”

    Like

  2. Leuke gedachtensprong, Jurgen! Klaar voor de volgende stap: wat ga je doen als de directie dwars ligt? Of (…tromgeroffel…) de andere ouders? Dat is de volgende uitdaging in meesterschap: betrek je secundaire beïnvloeders.

    Nog belangrijker: wat is het effect dat de juffen willen? Willen ze kinderen de basis van koken bijbrengen (optie 1), of willen ze een smakelijke afsluiter van de dag (optie 2). Pannenkoeken bakken is – in deze toch – maar een middel om een doel te bereiken. Eens je het goed je doel wil en het effect dat je wil bereiken, kan je ook andere middelen kiezen. Fruitsla maken bijvoorbeeld (het kan misschien veiliger, en je leert ook enkele kookbeginselen – optie 1) . Misschien ziet de directie dat wel zitten? Of op voorhand pannenkoeken klaarmaken (optie 2). Misschien willen de ouders wel helpen? Maar klaargemaakte pannenkoeken eten heeft weinig zin als je kinderen wil leren koken. Met eten alleen leer je immers nog niet koken…

    (Voor wie niet meer kan volgen: vervang ‘juffen’ door ‘preventieadviseurs’, ‘ouders’ door ‘productie’, ‘pannenkoeken’ door ‘nieuwe procedures’ en ‘leren koken’ door ‘veiliger handelen’. Ben je weer helemaal mee? Check!)

    Klaar om te delen, oefenen, uitproberen, bij te leren: http://www.provincieantwerpen.be/aanbod/doe/pvi/opleidingen/standaard-opleidingen.masterdetail.html/p_detail_url/nl/doe/provinciaal-veiligheidsinstituut/opleidingen/meer-impact-als-preventieadviseur.html

    We kunnen de laatste lesdag misschien afsluiten met een pannenkoek? Als we het maar eens zijn over het doel daarvan 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s