2500 jongeren falen jaarlijks in het onderwijs ?!

onderwijs-xxx

Zo kopten heel wat kranten deze week. En als je verder leest is het eigenlijk nog erger. De ongekwalificeerde uitstroom na het secundair onderwijs bedaagt jaarlijks ongeveer 12,5 procent. Dat kwam in 2010 overeen met 8.889 jongeren. 8.889 jongeren! 1 op 3 van deze jongeren slaagt er zelfs niet in om een getuigschrift lager onderwijs te behalen. En naast de harde cijfers raakt de titel me nog het meest. 2500 jongeren falen in het onderwijs. Is dat niet de omgekeerde wereld? Volgens mij faalt het onderwijs in dit geval. En niet alleen faalt het onderwijs zijn leerlingen, ook heel wat leerkrachten geven er de brui aan. In het middelbaar stapt bijvoorbeeld 1 op 4 leerkrachten binnen de 5 jaar uit het beroep.

Waar ligt het probleem? Naar mijn gevoel vooral in de (arbeids)organisatie van ons onderwijs, de manier waarop de taken verdeeld worden, de wijze waarop we volgens kalenderleeftijd vastleggen welke doelen behaald moeten worden, ongeacht de mogelijkheden van het kind… Leerkrachten moeten individueel voor een klas voorgekauwde handboeken volgen volgens een vooropgestelde timing. Zorg? Voor de zorgleerkracht. Spijbelen? Voor de spijbelcoördinator. Welbevinden? Voor het CLB. Talentontwikkeling? Als we de kwalificatienormen maar halen. Maatschappelijke betrokkenheid creëren, talentontwikkeling, leervermogen stimuleren,… we hebben het allemaal uit het takenpakket gefilterd. De toenemende verkokering – de oneindige complexiteit die we in onderwijs gecreëerd hebben – leidt onder meer tot langzame communicatie, starheid, hoge frictiekosten, onduidelijke rolverdeling, conflicten, demotivatie en stress.

“Ja maar, we hebben goed onderwijs in België”. Tja, voor doorsnee kinderen. Maar hoeveel doorsnee kinderen lopen er nu eigenlijk?

De cijfers zijn in ieder geval bedroevend… Voor leerlingen (hoge ongekwalificeerde uitstroom, hoog spijbelgedrag, leervertraging, …) maar ook voor leerkrachten: 30% stroomt uit binnen de 5 jaar, van de 4997 leerkrachten die in 2013 met pensioen konden, werkten er maar 188 tot 65 jaar, bijna de helft van alle ziekte-afwezigheden is psychosociaal…

Veel respect voor leerkrachten die binnen de huidige structuren trachten er het beste van te maken. Maar laten we eerlijk zijn, onderwijs bieden is op deze manier een slopende job. Benieuwd wat Karasek daar van zou zeggen: veel taakeisen en weinig regelmogelijkheden en de sociale ondersteuning in je eentje voor de klas is ook niet altijd optimaal. Teamwerk, betrokkenheid (bij beleidsbeslissingen) en vooral vertrouwen in het professionalisme van leerkrachten zou ons al een heel eind vooruit helpen. Toch die arbeidsorganisatie maar eens onder de loep nemen?

En leerkrachten hun professionalisme teruggeven zal niet enkel een positieve invloed hebben op de kwaliteit van arbeid van de leerkracht zelf, ook leerlingen zullen er wel bij varen.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s