“Elle a pleuré”: geeft me een ijkpunt voor mijn risicoanalyse

Bron: La Meuse

Bron: La Meuse

Elle a pleuré. Dat is de kop van het artikel in La Meuse. De doorgewinterde vakbondsvrouw Raymonde Le Lepvrier a pleuré. Harcèlement, dat is het vast en zeker. Verschuivende normen en waarden, dat ook.

Kijk. Eerst valt Raymonde een kledingwinkel binnen in de – o ironie – Rue de fer. Ze gooit met spullen en intimideert met haar fysieke postuur, haar meegelopen achterban en haar toon de aanwezige werknemers. Niet in het minst de manager, die ook “maar” een bediende is. Deze laatste laat zich niet kennen. Hoe frêle ze ook is in vergelijking met Raymonde. Ferme madame. Die storemanager. Chapeau hoe ze voor klanten en team in de bres springt. En nee, ze wil de winkel niet sluiten. Achteraf doet ze dat heel verstandig wel, maar op het moment van de feiten geeft ze niet toe aan de intimidatie.

In de ochtendspits zet ik altijd La première op in de auto. Kwestie van die andere landstaal niet te vergeten. En wat hoor ik daar? Dat alles relatief is. Dat er van geweld geen sprake is. Dat er – als je de beelden goed bekijkt – enkel maar wat kapstokken op een hoop pulls neergelegd zijn. En er geen intimidatie was, enkel een gesprek. Kijk en oordeel zelf.

Wat wel erg is, nog steeds volgens datzelfde artikel, zijn de sociale media. Dixit Raymonde, haar organisatie en haar man. Zowel de man van Raymonde, als haar organisatie klagen het pesten op de sociale media aan. Raymonde is een goedwillende vakbondsvrouw die te hard aangepakt wordt op sociale media. Want haar gedrag is uit de context gehaald en wordt overroepen.

Wat ik onthoud voor mijn volgende CPBW? Lessons learned zoals dat heet…

Welzijn op het werk is overlegmaterie. Overlegmaterie met de sociale partners. Dit geldt ook voor de risicoanalyse psychosociale aspecten. Iets waar de sociale partners terecht heel veel aandacht voor hebben, zeker met de nieuwe wetgeving.

Het nieuwe KB stelt dat ik als preventieadviseur niveau I de risicoanalyse zelf mag doen, als er geen specifieke risico’s zijn. Dit was tot nog toe een beetje diffuus. Elke nieuwe wetgeving is een beetje zoeken. Wat zijn specifieke risico’s? Wat is de norm, de bench waar we tegen afzetten? Hoever moeten we gaan en vanaf waar overdrijven we als preventieadviseur?

Wel… qua intimidatie, pesten en geweld neem ik de norm van de sociale partners over. In de eerste plaats moet ik dus een beheersplan voor de sociale media creëren, begrijp ik. De rest is “contextueel”. Toch?

Een mea culpa was op zijn plaats geweest. Van Raymonde dan. Een mea culpa aan de ferme madame die opkwam “pour son team”. Benieuwd of ook zij a pleuré… In deze ligt mijn sympathie bij de hiërarchische lijn. Zij heeft onze hulp en die van het KB hard nodig.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s