Zoeken om te zoeken: risico’s en gevaren…

manneken pis

Een school gaat niet op schooluitstap naar Brussel. Want “te gevaarlijk”. Ik maakte hetzelfde ongeveer mee in het diepe West-Vlaamse binnenland eind jaren ’70. Mijn toenmalige schooldirecteur was de vader van een Vlaamsche minister hedentendage. Ook hij kwam in de klas waarschuwen voor we op schoolreis vertrokken naar het verre Brussel. Dat we op onze portefeuille moesten letten, dat we de metro gingen nemen en dat zoiets gevaarlijk was. Dat we overvallen, bedreigd en bestolen zouden worden. Met knikkende knieën de metro in. Elf jaar was ik…

In het verre Limburg anno 2014 van hetzelfde. De grote boze stad. Terrorismedreiging heet het tegenwoordig. De onderliggende mechaniek hetzelfde.

Enerzijds de schrik voor het onbekende. Anderzijds de overijverigheid van de wet van parkinson.

Het onbekende. Het foute inschatten. Wat we kennen, daar houden we van. Waar we van houden, dat vertrouwen we. Voilà, meer is dat niet. Een ijzeren wet uit de sociale psychologie. Vraag mij niets van “dorpsgezelligheid” of “fruitbomen”. Ik ken er niets van. Anderzijds voelde ik me vandaag als een vis in het water, bij mijn klant op 500 meter van Brussel-centraal. Lekkere drukte. Als een warme jas. Me heel erg vertrouwd. Brusselaar, wereldburger. Zoiets.

Parkinson. Zijn sociale wet vind je uitgebreid in Wikipedia. Werk vult zich naar de beschikbare tijd/resources. Hoe meer resources je iemand, een functie of een afdeling geeft, hoe meer resources er nodig zullen zijn.

Hoe meer je tegen preventieadviseurs zegt dat ze negatieve gevaren en risico’s moeten vinden, hoe meer ze er zullen vinden. Dat is de voor ons begrijpelijke vertaalslag. Stel de vraag aan een preventieadviseur of een schoolreis naar Brussel “ok” is uit veiligheidsoogpunt en hij zal zijn best doen om – meestal in een verderfelijke Kinney – 101 gevaren en risico’s te zoeken. En zoeken zal hij…

In zo’n met kleurtjes overgoten Kinney staat gegarandeerd “terrorisme-dreiging”. Het kan niet anders. Als het anders is, ben ik Napoleon. Met raar hoedje en al.

Voor de ouders in het oudercomité geldt vervolgens ook de wet van Parkinson: gij zult uw mandaat serieus nemen. En dus… jawel… een discussie waar die brave man van een schooldirecteur een nacht van wakker ligt. In die mate dat zijn vrouw moegetergd, om half vier ’s ochtends bij een warme choco, zegt: “Afschaffen die handel”. Et voilà. We gaan niet op schoolreis.

Boodschap? Beste preventieadviseur, ga op zoek naar preventie. Probeer je uiterste best te doen om ieder ernstig veiligheidsissue aan te pakken. Maar… zoek geen spijkers op laag water. Als je geen fulltime hebt, ga naar HR en vraag om parttime “iets anders” te doen. Je zal stukken er gelukkiger mee zijn dan een Kinney te maken over de kans op vergiftiging door water waar spijkers laag ingelegen hebben.

En mijn boodschap aan de Hasseltse jeugd, ouders van het oudercomité en directie: gedraag je normaal. Ga naar Brussel en eet er een ferme wafel. Zonder stil te staan bij je cholesterol. Kijk naar Manneken Pis zonder psychologische bijstand. En laat je verrassen door alle vreemde nieuwe dingen, zonder comfortzone. Gewoon omdat zoiets genieten is.

Advertenties

One thought on “Zoeken om te zoeken: risico’s en gevaren…

  1. Beste Pascal,

    Wat heeft die arme meneer Kinney u misdaan? Ergens in uw specifiek denkkader (referentiekader, mindset, mentaal model) ziet die er blijkbaar uit als een baarlijke duivel. Of is hij een Manneken Pis met Dracula tanden? Ik geef toe dit zijn interpretaties vanuit m’n denkkader.

    Bij m’n weten heeft ‘Kinney’ weinig te maken met het zoeken van gevaren (het kwalitatieve ‘negatieve’ mag je voor m’n part weglaten). Wel met het berekenen van het risico eens een gevaar is onderkend. Wat is er mis mee met het onderkennen van gevaren? Heb je misschien liever dat een preventieadviseur z’n kop in het zand steekt in deze context. Ik beweer niet dat het de beste methode is om risico’s in te schalen maar alle beetjes helpen. En meneer Kinney heeft dan nog het ongeluk dat z’n methode praktisch steeds verkeerd aangeleerd wordt en dat is heus niet op zijn conto te schrijven.

    Het probleem is niet het ‘zoeken’ naar gevaren, het probleem kan zijn het verkeerd inschatten van het risico verbonden aan het gevaar. Het gevaar van terrorisme bedreiging werd tot in de vroege ochtend van 11 september 2001 wel onderkend, maar niet correct ingeschaald. Het risico dat een vliegtuig een WTC toren zou rammen was praktisch nihil in die vroege ochtend. Toen duidelijk was dat er vier gekaapte vliegtuigen in de lucht hingen, had het gebruik van de methode van Kinney inderdaad geen zin meer. Het risico werd plots zekerheid. En wat denkt u van het gevaar van instorten van een WTC toren toen er een hevige brand woedde bovenaan. Was dat voldoende onderkend? Naar de informatie die ik in die tijd kreeg – weliswaar via internet, en de waarde daarvan dien je ook nooit te overschatten (met of zonder Kinney) – was die wel beschikbaar toen de branden nog woedden. Bovendien werd het risico correct ingeschaald (de torens zouden in een ‘mum van tijd’ in elkaar klappen), maar kon men de tientallen brandweermannen niet tijdig bereiken wegens het niet goed functioneren van de informatiekanalen (gsm’s en dergelijke).

    Ik weet wel, Pascal, u zal het denkelijk ‘ludiek’, ‘sarcastisch’, … vul zelf maar in, bedoeld hebben. Toch moet het mij van het hart dat raadgevingen als “Als je geen fulltime hebt, ga naar HR en vraag om parttime “iets anders” te doen.” meer pijn doen dan wat anders. Overigens uw zin ‘de overijverigheid van de wet van Parkinson’ is een inkadering waard.

    Creatively,
    Johan
    PS Ja je bent Napoleon, met raar hoedje en al.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s