Het ‘wat-hebben-we-vandaag-geleerd’-gehalte

typmachine-xxx

De meerderheid van de bezoekers van de gespecialiseerde bibliotheek waar ik als doc-werker werk, is preventieadviseur of -in wording. Over het algemeen zijn hun vragen erg gevarieerd.

Dikwijls heeft het te maken met een opdracht uit de opleiding. Wij kennen de (fictieve) bouwfirma ‘N.V. Raam’ ondertussen wel. Een aantal syntheseoefeningen van de opleiding zijn risicoanalyses voor deze firma. De cursisten weten dat wij weet hebben van deze oefeningen. Daarom komen zij dikwijls vragen naar de oplossingen van vorige promoties (‘je moet niet steeds opnieuw het warm water uitvinden’) – doch zij vangen bot.

Met het kopiëren van de antwoorden van vorige groepen is het ‘wat-hebben-we-vandaag-geleerd’-gehalte miniem. Daar schiet je op je job echt niks mee op. Bij onze Dienst Opleidingen weten ze dat ook. Daarom zijn ze wel zo snugger om de werkstukken van de voorgaande groepen achter slot en grendel te bewaren.

Verder komen cursisten natuurlijk inspiratie opdoen voor de keuze van hun eindwerkonderwerp. Meestal vertrekken ze daarvoor vanuit hun werksituatie. Op die manier sla je twee vliegen in één klap: je vindt een onderwerp waarvan je al minstens een basiskennis hebt én ook je baas heeft iets aan de werkprocedures die het resultaat zijn van de risicoanalyse (die de hoofdbrok van je werkstuk vormt). Iedereen tevreden.

Voor velen is het ook al jaren (of zelfs decennia) geleden dat zij nog eens een eindwerk of scriptie op papier hebben gezet. Dus komen ze een paar goede voorbeelden vragen. De opmaak en uitwerking van papers heeft een evolutie doorgemaakt sinds hun laatste schrijfsels. Veelal werd de elektrische (of zelfs mechanische) typmachine daarvoor gebruikt. De illustraties en/of tabellen waren kleine kunstwerkjes gemaakt met een tekenpen en Oost-Indische inkt. Waar is de tijd … Het zag er minder professioneel uit, maar de charme en ijver straalde er vanaf! Toch veel prettiger dan het kopiëren en plakken vanuit het internet. Of ben ik nu gewoon oubollig en nostalgisch?

Het is nu misschien minder artistiek, maar het heeft nog steeds andere voordelen. Zo verrassen velen zichzelf – en hun collega’s – met de bruikbaarheid van hun opzoek- en denkwerk. De checklists of veiligheidsinstructiekaarten uit de bijlagen van de papers worden dikwijls jaren later nog gebruikt. Dat geeft een prachtig gevoel: al de moeite om een eindwerk te produceren, bewijst dan toch zijn nut!

Heel wat vragen lijken makkelijke vragen, waarop het vinden van een antwoord een stuk moeilijker is dan je op het eerste gezicht dacht. Dat zijn de ‘heb-je-een-voorbeeld-van-…’-vragen (van de lessen die door de hiërarchische lijn getrokken worden uit een ongevalsanalyse – van de communicatie naar de werkvloer – van een waterdichte aankoopprocedure voor niet-gecertificeerde machines – …). Lijkt simpel en is snel gezegd, maar vraagt dikwijls veel tijd.

Ik kan dikwijls zelf wel een voorbeeld verzinnen want heb een rijke fantasie … maar dat is niet professioneel. Dat hou ik beter voor in mijn vrije tijd. Of voor op de blog 🙂

Advertenties

One thought on “Het ‘wat-hebben-we-vandaag-geleerd’-gehalte

  1. Hé Willem,
    Heb je in je bibliotheek geen format in Word voor het EW, met navigatie, inhoud, tabellenlijst, afbeeldingenlijst, referenties. De format kan gebouwd zijn op de richtlijnen voor het EW en de inhoud de kwalitatieve verwachtingen.
    Vg
    Roger

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s