Cultuurverandering: een spuw in je wijn?

Stel je even het volgende voor: je zit op het Martelarenplein in Leuven te genieten van een gezellige avond samen met vrienden. Een heerlijk warme zomeravond, de mensen waar je enorm om geeft rondom je en in je rechterhand een zachte rode wijn. Net terwijl je je vrienden uitgebreid vertelt dat je jongste zoon een hele conversatie met een pinguïn heeft gedaan in de dierentuin, komt er iemand naast je staan, neemt een slok van je glas, laat het rond walsen in z’n mond, spuwt het terug in je glas en vertelt dat het een Vino Nobile di Montepulciano is.

Benjamin Miller

Benjamin Miller

Hoe zou jij reageren? “Och ja, het kan geen kwaad mogelijk schadelijk bacteriën zijn gedood door het alcoholgehalte.” “Het zal wel veilig zijn, maar ik google het toch maar even.” Of zou je eerder reageren “Maar jij zwijn! Als ik je te pakken krijg dan laat ik je die wijn zelf uitdrinken!”. De kans is groot dat je dat laatste gaat zeggen, hoewel het eerste veel dichter bij de waarheid zit.

Studies wijzen nu eenmaal uit dat ethanol bacteriële cellen uitdrogen en daardoor onschadelijk maken. Het is zelfs bewezen dat de E.Colli bacterie na 15 minuten het loodje legt in een oplossing van 50% alcoholvolume. Lang leve de Gin, Rum en vooral de single malt whisky. Flauw moeten we er niet meer over doen, wetenschappelijke studies hebben nu eenmaal uitgewezen dat die vieze bacteriën geen schijn van kans hebben tegen onze godendranken.

Terug naar het Martelarenplein! Is de echte vraag wel of het al dan niet veilig is? Of is het eerder het feit dat iets dat belangrijk is voor jou wordt geschonden? Of iets veilig is of niet staat vaak los van hoe mensen zich erbij voelen. Management wil dat een werk wordt uitgevoerd en liefst op een snelle, efficiënte manier. Er wordt niet gediscuteerd over waarden of normen. Ofwel kom je met bewijzen en studies af ofwel zoek je het te ver. Het lijkt haast alsof alles om de cijfers en kleurtjes draait in een Excel tabel.

Wanneer men met gedragsverandering start, maakt men deze fout eveneens. Echter is de impact van die fout veel groter. Mensen houden niet van het feit dat jij in hun wijn spuugt, ook al kan je staalhard aantonen dat er geen risico aan verbonden is. Cultuurverandering, als die dan al nodig is, is een ingewikkelder proces dan een papieren risicoanalyse. Het is een proces waarbij waarden en normen (neen, niet die van ISO of NEN) centraal staan.

Het respecteren van die normen en waarden is essentieel als je bij die mensen iets teweeg wil brengen. Soms kan dat ook haaks staan op wat je in de boeken hebt geleerd en het moet soms er ook haaks op staan. Mensen moeten vooral het gevoel krijgen dat je begrip hebt voor hun jarenlange tradities en dat je er bent om met hen samen te werken aan een veiligere toekomst.

Het bewijs mag dan onomstootbaar zijn, het risico mag dan nog zo klein geworden zijn door allerlei ingrepen, je kan niet om de waarden en normen van uw doelpubliek heen. Gedragsmatige verandering is iets helemaal anders dan technische veranderingen bij machines, het is meer dan een noodknop voorzien. Mensen voelen cultuurverandering vaak aan als een inperking van hun vrijheden, als een aantasting van zaken die voor hen belangrijk zijn. Wanneer je een discussie aangaat over veiligheid de volgende keer, bedenk je dan ook even of je niet in Vino Nobile di Montepulciano spuwt van uw collega?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s