Doordraaien

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vorige week bezocht ik een bedrijf met het oog op een project rond aangepast werk. Aangenaam verrast was ik door de manier waarop de werknemers de kans krijgen om te roteren in verschillende functies. Bordfuncties, productiearbeid, controle, kwaliteit en zelfs heftruckbestuurders. Alle werknemers krijgen de kans om zich bij te scholen in de verschillende functies en binnen de planning van het volcontinu shiftsysteem wordt toegezien op het feit dat iedereen voldoende kansen krijgt om kennis en ervaring op te doen in verschillende functie.

Een schril contrast met de ‘klassieke’ vormen van jobrotatie die ik meestal tegenkom in een productieomgeving: magazijnmedewerkers roteren met andere magazijnmedewerkers en mogen de ene dag kleinere stuks picken en de andere dag grotere; arbeiders in lijngebonden productiewerk mogen vandaag schroefjes vastdraaien en morgen pinnen fixeren; of in een verpakkingsafdeling wordt er geroteerd tussen koekjes inpakken en stickers plakken (of nog erger de ene dag mag men kipfilets op schaaltjes leggen en de andere dag kippenboutjes). Puur lichamelijk zullen dergelijke vormen van rotatie er misschien wel toe leiden dat bepaalde spiergroepen even kunnen rusten, mentaal leidt het niet tot een enorme verbetering van kennis en vaardigheden, lijkt me.

Gemiste kans, denk ik dan, jobrotatie kan het ideale instrument zijn om competenties te ontwikkelen en leermogelijkheden in te bouwen. En dan bedoel ik niet dat de vaardigheid van snel en efficiënt schroeven met de linkerhand aangevuld kan worden met een gelijkaardige competentie rechts.

Ik kan me de discussies op de werkvloer al voorstellen binnen bedrijven die een systeem willen installeren waarbij werknemers werkelijk binnen verschillende functies mogen roteren:

  • “we hebben verschillende loonschalen en de status van functies verschilt”…
  • “wat met verworven rechten”…
  • “zijn onze medewerkers wel voldoende competent om zoveel jobs te leren”…
  • “is de kwaliteit nog wel te garanderen”…

Daartegenover staat dat je met je ogen dicht kan zien dat een dergelijk systeem ontzettend veel voordelen heeft: rijke functies, gemotiveerde mensen die aangesproken worden op hun (verschillende) kwaliteiten, werknemers kennen de taken van hun naaste collega’s en kunnen hierop anticiperen in hun eigen taak, diversiteit aan taakvereisten zorgt voor een betere verdeling van de arbeidsbelasting, bijgevolg gezondere werknemers die minder (arbeidsgerelateerd)verzuimen,… En als iemand per ongeluk toch een keertje ziek wordt, kan elke collega hem vervangen.

De ultieme multi-inzetbare, gezondere werknemer die ook nog eens graag naar zijn werk komt. De natte droom van elke werkgever? Misschien die discussiepunten er dan toch maar even doordraaien?

Advertenties

One thought on “Doordraaien

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s