De kleren van Keizer Kinney

Nieuwe_kleren_van_de_keizer

(bron foto: http://www.efteling.com)

“Op een dag kwamen er twee mannen aan de paleispoort. Ze vertelden dat ze wevers waren die een heel bijzondere kledingstof konden maken. Het bezat toverkracht. ‘Alleen de mensen die ijverig en slim zijn, kunnen de stof zien’, zo vertelden ze.”
(Uit “De nieuwe kleren van de keizer, volgens Efteling.com)

Je wil niet weten hoe vaak je een verwijzing naar Kinney krijgt, als je vraagt hoe in bedrijven de risico-inschatting wordt opgemaakt. Met daarbij meestal het nodige gekreun en gesteun, omdat het toch wel ingewikkeld is. En manipuleerbaar. En lastig om uit te leggen. En toch maar een cijfer, after all.

De benadering van Kinney om risico op te splitsen in verschillende factoren en die factoren apart te quoteren, is zondermeer interessant. En in een tijd waarin nog maar weinig andere methodieken voor inschatting bestonden, en je dus als alternatief enkel kon kiezen voor een doorgedreven berekening van het reële risico, was het zelfs een verademing. Maar tijden veranderen: er komen methodieken bij. Aangepaste methodieken. Om bepaalde risico’s in te schatten. Risico’s vaak die in het denken in de jaren ’70 van de vorige eeuw nog niet mee op tafel lagen als er over (toen nog exclusief) veiligheid gesproken werd. Zoals ergonomie. Of psychosociale aspecten.

En toch zijn er heel wat preventiedeskundigen die blijven proberen om elk risico te gaan beoordelen met Kinney. Onlangs liep ik er nog enkele tegen het (virtuele of reële) lijf.

  • Vorige week kreeg ik een vraag van een deelnemer aan een niveau II-opleiding. Hij zat een beetje klem met de risicobeoordeling, meer bepaald met de fase van inschatting. Thema van het eindwerk was noodplanning. Op dat thema had hij een controlelijst losgelaten, het tussenresultaat was een aanduiding van OK en NOK-punten. So far, so good. Daar wilde hij nu een inschatting m.b.v. de methode van Kinney aan koppelen. Maar hij liep vast. Omdat de gebruikte controlelijst niet in termen van risico’s en schade is opgevat, maar eerder in termen van maatregelen. De vragen waren dus niet van het type “wat kan er fout lopen?”, maar eerder van het type “hoe goed is deze preventiemaatregel ingevoerd?”. Als je een set gevalideerde en goed bevonden maatregelen wil aftoetsen, kan zo’n controlelijst natuurlijk absoluut helpen. Maar de inschatting die je daar dan aan verbindt, is eerder een aanduiding van de maturiteit van de invoering van de maatregel, en geen risico-inschatting. En daar kan Kinney je dus niet bij helpen.
  • Rond VCA gaat al jaren het verhaal de ronde dat je zou “moeten” Kinney gebruiken om een volwaardige risico-beoordeling te maken. Nooit goed gesnapt waar het vandaan kwam, maar sommigen verspreiden het nog steeds voor waar.
  • Of neem die ene discussie op LinkedIn waarin een preventieadviseur vermeldt dat zijn externe preventiedienst bij hoog en bij laag bij Kinney zweert als methodiek. Als klant ben je daar niet altijd mee gediend. Zeker niet als je aan de andere kant de arbeidsinspectie hebt staan, die stilaan toch duidelijk over haar Kinney-fixatie heen is, en die aangeeft dat zij echt niet verwacht dat je Kinney te pas en te onpas gebruikt.

Want dat laatste is gelukkig ook realiteit: meer en meer hoor ik vanuit de FOD WASO verkondigen dat het niet meer absoluut moet, die methode van Kinney.

Het is een opluchting dat te horen. Want soms moest ik de voorbije jaren echt denken aan “de nieuwe kleren van de keizer”. Je weet wel, het sprookje waarin de keizer zich onzichtbare nieuwe kleren laat aanpraten door enkele snuggere raadgevers. Tegenwoordig zouden we van consultants spreken. Ook daar is blindelings en te hard vertrouwen natuurlijk ook niet goed. Soit. Onzichtbare kleren dus. En pas als een klein jongetje hardop zegt wat iedereen al dacht, blijkt dat die nieuwe kleren helemaal niet bestaan en de keizer in zijn blootje door de straten van de hoofdstad paradeert. Dat is erg, natuurlijk. Genant ook. We hebben allemaal te doen met die koning. Maar het ergste is eigenlijk dat al die mensen denken dat hun mening er niet toe doet. Ze vertrouwen hun eigen ogen en hersenen niet, en durven geen twijfel uiten. Want als de raadgever van de koning zegt dat het goed is, wie zijn zij dan om dat in twijfel te trekken?

Daarom bij deze een warme oproep. Een oproep om twijfels te uiten, om wat je met je eigen ogen ziet ook op tafel te gooien en er een open discussie van te maken. De risicobeoordeling, de gebruikte methodes en benaderingen, en bij uitbreiding het welzijn van alle medewerkers, kan er alleen maar op vooruitgaan. Durf verder denken en verder bouwen op wat je aangereikt wordt. Ga er niet van uit dat eens ontwikkeld een model of methode voor eens en voor altijd in zijn ideale vorm bestaat. Pak het vast, bekijk het van alle kanten, stel in vraag, debatteer en ga voor de beste combinatie van bestaande kennis en nieuwe inzichten.

Alvast bedankt.

Advertenties

2 thoughts on “De kleren van Keizer Kinney

    • Dag Reinbald. In mijn visie is het tijd om afscheid te nemen van het idee dat we alle soorten risico’s met 1 methode kunnen inschatten. Dat betekent dat je voor elk (type) risico dat je wil gaan inschatten moet gaan nadenken welke methode voor jou best past/haalbaar is. Een heel werk, maar het eindresultaat mag er zijn. Vorig jaar heb ik samen met een bedrijf dergelijke denkoefening afgerond, en we zijn uiteindelijk tot een 12-tal methodes gekomen. Leek ingewikkeld in het begin voor de leidinggevenden, maar ze vonden snel hun draai, en uiteindelijk bleek een aangepaste methode voor elk (type) risico snellere en betrouwbaardere resultaten te geven dan te blijven proberen alles in 1 enkele passe-partout-methode te gieten.

      En heeeeel belangrijk: steek je tijd in het zorgen voor vergelijkbaarheid, zodat op het einde alle methodes leiden naar eenzelfde classificatie (bv A, B, C of iets dergelijks). Alleen dan kan je de verschillende risico’s ook echt met elkaar gaan vergelijken.

      Zo voor de hand weg qua bronnen: voor ergonomie vind je bv een pak inspiratie op http://www.ergonomiesite.be, voor psychosociale op http://www.respectophetwerk.be. Voor arbeidshygiëne is de site van BSOH (de vereniging) een goede inspiratie (http://www.BSOH.be). En verder kan je inspiratie vinden in grenswaarden, actiewaarden, …

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s