Love is in the air

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De meeste mensen brengen meer tijd door op het werk dan thuis. Niet te verwonderen dus dat mensen al eens verliefd worden op een collega. Volgens een enquête van vacature maar liefst 31%. Bij 18% kwam het zelfs tot een relatie. Uit dezelfde enquête bleek dat de andere 72%, die een relatie hebben met iemand van buiten het werk, minstens eenmaal per dag contact houdt met zijn geliefde. Ik beken, ik behoor tot de laatste groep. Ik houd contact, meestal in de wagen, handsfree natuurlijk, safety first.

Maar ’t leven is niet altijd rozengeur en maneschijn. Soms leidt liefde tot verdriet. En naast het individuele leed, brengt dit ook regelmatig leed op het werk met zich mee. Luddevede (lees: luh·duh·vuh·duh), al dan niet werkgerelateerd, kan behoorlijk ernstige gevolgen hebben en voor sommigen zelfs leiden tot depressie. Hoe ga je daar dan als werkgever mee om? Enkele dagen verlof toestaan om erger te voorkomen? Of trekken we een strikte scheiding tussen werk en privé?

Is het tijd om klein verlet in te voeren voor groot liefdesverdriet? De meningen van experten verschillen. Frederik Anseel, professor arbeidspsychologie, stelt zich de vraag wat je aan een werknemer hebt die niet eet, niet slaapt, met zijn gedachten ergens anders is, of zit te huilen op het toilet. Bo Coolsaet daarentegen, geeft aan dat een paar dagen verlof vanuit therapeutisch standpunt een nogal waardeloze oplossing is. Werk kan immers een belangrijke steun zijn voor werknemers met liefdesverdriet.

En hoe zit het dan met de seriële monogamisten? Iedereen kent zo wel iemand die quasi jaarlijks de liefde van zijn leven tegenkomt. Vervolgens eerst een aantal weken met het hoofd in de wolken loopt, helemaal chaotisch en ongefocust op werk en na een paar maanden stabiliteit opnieuw beseft dat de prins(es) op het witte paard toch met een aantal beperkingen geleverd werd. Dan volgt de luddevede dip. Waarna de zoektocht naar ‘prins(es) charming’ weer van vooraf aan opnieuw begint.

Zoals Freud het zei: ’Liefde en werk zijn de hoekstenen van onze menselijkheid’. Ze gaan helaas niet altijd samen. Tijd voor liefdesbeleid op de werkvloer? Bij Hime en Company, een Japans bedrijf krijgt je liefdesverdrietverlof. De duur is bepaald op basis van je leeftijd: jongere medewerkers krijgen minder verlof omdat ze ‘makkelijker van straat’ geraken dan hun oudere collega’s. En het verlof is beperkt tot één keer per jaar. De ideale oplossing? Ik hou het bij mijn persoonlijke visie over verzuimbeleid: strikt als nodig, vriendelijk onderzoekend bij twijfel, en in alle andere gevallen ondersteunend.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s