Opleiden tot preventieadviseur. Hoe doe je dat?

bron foto: geekomdathetkan.wordpress.com

bron foto: geekomdathetkan.wordpress.com

Het komt weer allemaal samen. Met agenda’s is dat altijd zo. Examens niveau I, niveau II en multi. Eindwerken van diezelfde mensen. Opstarten van nieuwe lichtingen cursisten. Stuurgroep en evaluatie van de voorbije groepen. En last but nog least: een uitnodiging van overheidswege om mee de eindtermen te evalueren die moeten leiden tot een goede opleiding.

En wat zegt mijn water? Mijn water zegt dat er iets fout zit in de manier waarop eindtermen meegegeven worden. Teveel ARAB, te weinig situationele RIE. Waar begin ik?

De examens. Alle aanwezige juryleden zijn het er over eens. Een theoretisch “blokexamen” loopt niet meer van een leien dakje. Cursisten zijn “werkende mensen” met een fulltime job. Wat helemaal anders is dan een 20-jarige die fulltime studeert. Met alle gevolgen van dien. Misschien hebben ze gelijk. Het trekken van twee examenvragen om twee jaar studie te evalueren. Kan dat nog? Terwijl zelfs het academisch onderwijs evolueerde naar deelexamens gespreid in de tijd om het leed te verzachten, maar ook om de leerinspanning minder punctueel en dus duurzamer te maken.

Het eindwerk. Wordt door sommige cursisten als “minder aangenaam” ge-evalueerd als ze de opleiding evalueren. Stress en gebrek aan vertrouwdheid met langere teksten. Zeker bij de technisch geschoolden. Hoe stomen we dit onderdeel klaar voor de 21ste eeuw van scannend lezen en boutadisch-sloganesk schrijven? Story-telling vaak ook. Vervangen we dit door een groot projectwerk doorheen de hele opleiding? Met vier-vijf subopdrachten variërende van technisch onderzoek, budgettair evalueren, RA, implementatieplan, communicatieplan,… Bref, een cluster van papers aangevuld met powerpoint, youtube, … die die ene afsluitende tekst vervangen? Tonen dat je twee jaar lang consequent aan iets kunt werken i.p.v. eenmalig scoren?

De stuurgroepen. Een heilig huisje opentrappen: de sociale partners. Zij hebben terechte eisen, maar sturen bovengemiddeld hun kat… Tja. Laten we van deze formaliteit nu eens een constructief iets maken: een overkoepelende feedback en netwerkronde tussen alle aanbieders in de markt. Het op elkaar afstemmen van hiaten en wensen. Kosten samen besparen door zaken samen te ontwikkelen. En tegelijk beter voldoen aan de noden van het bedrijfsleven. Onszelf wat meer als valabele gesprekspartner positioneren i.p.v. academische ivoren toren.

Nieuwe cursisten? Die vragen maar één ding: praktische formats voor hun dagelijkse werk. Tegelijk willen we iedere cursist zelf leren nadenken en ontwikkelen. Niet een kant-en-klaar kookboek aanbieden. Een paradox die ingaat tegen de basisfilosofie van de Codex. Die vertrekt van situationeel denken en handelen. Dus moeten we praktijk aanbieden door werkjes te laten maken, door lesgevers uit de praktijk in te zetten, door stages te ontwikkelen.

En eigenlijk komt de evaluatie op maturiteit en attitude aan. Is iemand wel of niet geschikt om preventieadviseur te zijn? Om met weerstand van de vloer om te gaan. Om weggehoond te worden door x of y. Kan die persoon op een warme wijze onafhankelijk blijven opkomen voor zijn missie? Heeft die persoon ook genoeg brains om blijvend bij te blijven in een heel divers en vaak technisch gebied? Als we nu eens de idee van tutorship zouden omarmen door cursisten van niveau I te koppelen als tutor aan een multi of niveau II? Zij begeleiden iemand bij de oefeningen, bij het lezen van wetteksten, bij het maken van een eindwerk/papers… Ja, toch? Direct bewijzen dat ze de maturiteit hebben om te coachen in de opleiding en in het werkveld. In Oxford en Cambridge werkt het. In het Freinetonderwijs werkt het. Dan moeten wij opleiders dat ook kunnen. Durven denken over nieuwe concepten.

Daarom hebben we eindtermen nodig die alle ruimte laten aan de “new approach”. Eindtermen die van de opleider vragen om situationeel zelf in te schatten wat zijn publiek nodig heeft. Inclusief vijfjarenplanning en jaarlijks verbeterplan. En geef de andere aanbieders en cursisten de rol van een CPBW: een adviserend overlegplatform. Een gidsende regelgeving met maximale aandacht voor overleg. Mooi toch.

Wil je weten hoe een cursist het ziet? Blogsgewijs.
Wil je het huidige KB met eindtermen (Titel II, H VI, bijlage II) lezen?
Of reclame voor de Codex in de opleiding?

Advertenties

3 thoughts on “Opleiden tot preventieadviseur. Hoe doe je dat?

  1. Dag Ilonka, op 18/2 zit ik alvast mee aan tafel bij de eerste verkennende ronde over de noden en wensen. We zien wel waar we raken. De insteek van Freinetonderwijs met projectmatig werken, tutorship en werken thema’s die leven in de groep (en dus de facto het werkveld van de cursisten), lijkt me mooi als doelstelling.

    Like

  2. Pingback: HAPPY BIRTHDAY, PREVENTIEKRONKELS ! | Preventiekronkels

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s