Dan wordt er wel een bal gegeven om een dodelijk ongeval.

Deze morgen werd ik wakker met het nieuws dat er nogmaals een dodelijk ongeval was gebeurd. Het was in de bouw, een sector die het altijd zwaar te verduren krijgt als het met ongevallen te maken heeft. Maar wat bleek, het was een dodelijk ongeval in Brazilië. Even erg, begrijp me niet verkeerd, elk mensenleven moet gepaard gaan met een alles omvattend welzijn op het werk ongeacht waar die ter wereld wordt tewerkgesteld. Maar de enige reden dat dit het nieuws haalt is omdat men er volgend jaar gaat voetballen. En dat maakt mij als preventieadviseur pisnijdig.

In 2010 waren er 19 gezinnen waarvan partner in de bouw werkt getroffen met het nieuws dat hun partner nooit meer zou thuis komen. Van de bijna 100 ongevallen op de werkplaats zijn er 19 gebeurd in de bouw. Dat is bijna 20% van de dodelijke ongevallen die één specifieke doelgroep treft. De FOD-WASO heeft hier op gereageerd door bliksemacties te organiseren op de werkplek (zie blog FOD WASO). Prachtig initiatief dat ongetwijfeld een mooi resultaat zal hebben gekend. Echter dan is het stil in medialand; hoogstens een artikeltje in de krant, kort op een lokale tv zender.

Minister De Coninck, mag ik u om één kerstwens vragen? Één moment van politieke moed die het werk van vele preventieadviseurs veel lichter kan maken: maak een zaak van elk dodelijk ongeval, zorg ervoor dat zo’n dingen bespreekbaar worden zonder dat men schade en leed berokkend aan derden. Zorg ervoor dat wij als preventieadviseurs die omstandige onderzoeken mogen inkijken, anoniem wel te verstaan. Zorg ervoor dat wij als preventieadviseurs toegang hebben tot elke rechtsspraak waarin arbeidsongevallen juridisch worden besproken. Het gaat ons enorme inzichten kunnen geven, voorkomen dat wij moeten vertellen aan de partners van onze collega’s dat deze niet naar huis komt.

De criticasters gaan er waarschijnlijk prat op dat zoiets ongelooflijk veel leed veroorzaakt aan de nabestaanden, gigantische economische schade veroorzaakt aan de bedrijven en de rechten van de betrokkenen schaadt. “Et Alors?” Zou Mitterrand zeggen. Is het niet misdadig dat we niet leren uit andere hun fouten en geen acties ondernemen uit onwetendheid? Sinds de jaren 80 gebeuren er elk jaar meer dan 10.000 ongevallen met blijvende handicap. Sinds 2011 moet ondergetekende zich spijtig genoeg bij deze laatste groep tellen.

Waarom volgen we niet eens het voorbeeld van Amerika? Daar bestaat het CSB; de Chemical Safety and Hazard Board. Zij cleamen een onafhankelijke federale onderzoekscommissie te zijn die het doel hebben om chemische ongevallen te onderzoeken om op die manier de werknemers, de burgers en het milieu te beschermen. Zij geven hun bevindingen door aan de overheden, bedrijven, vakbonden en andere groepen. Transparanter dan dit kan het niet worden.

Minister De Coninck, start zo’n taskforce op in België, zorg voor een draagvlak in Europa en laat ons starten met de leren van andermans fouten zonder dat we ze eerst zelf moeten maken. De aanbevelingen van het Belgische CSB moeten ook niet bindend zijn, maar wel openbaar gemaakt worden. Want de publieke opinie is vaak een beter drukmiddel dan de letter van de wet die op alle mogelijke manieren geïnterpreteerd kan worden.

Ik dank u vriendelijk en wens u het allerbeste toe voor 2014!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s