Struisvogel gesignaleerd op de Brusselse ring

Bron: blogger Tiemen

Bron: blogger Tiemen

Het is winteruur en daar gaan we weer. De verwachte stijging van ongevallen met fietsers en voetgangers is 25% voor de komende weken. Daar zitten een pak mensen op weg van en naar hun werk tussen. En de woonwerkongevallen doen het al niet goed in de statistieken. Arbeidsongevallen sinds 1985 met ruim 44% gedaald… Woonwerkongevallen met ruim 9% gestegen in dezelfde periode… Ik las het hier.

Eigenlijk mag ik hier al stoppen met deze blog. Het ene ongeval is het andere niet. QED.

Woonwerkongevallen zijn een buitenbeentje qua “welzijn op het werk”. Eigenlijk vallen ze niet onder de welzijnswet of Codex. Met als gevolg dat de preventieadviseurs die er zich mee bezig houden heel dun gezaaid zijn.

In de eindtermen van hun opleiding staat er enkel een verwijzing naar interne mobiliteit. Als je met je fiets van het ene gebouw naar het andere gaat op de site. Of met een heftruck rondrijdt op het terrein. A la limite zelfs als je met je bestelwagen naar een klant rijdt tijdens de uren. Maar niet als je naar huis toe rijdt. Tenzij dat werktijd is… Heb je hem?

Je hoort ook steevast: “daar kunnen wij toch niets aan doen”. Het is verdikke de snelstgroeiende categorie van menselijk leed, je bent als preventieadviseur een professional die full time bezig is met het voorkomen van menselijk leed, maar je kan “hier niets aan doen”. Amehoela. Struisvogelpolitiek.

Bekijk je preventiehiërarchie.

  1. Eliminatie: zorg dat er minder ritten zijn en zorg dat ze korter zijn in afstand. Zorg mee voor thuiswerk, carpoolen en een HR-beleid dat bij recrutering rekening houdt met de af te leggen afstand.  Dit is nog goed voor retentie, ergonomie, psychosociale belasting, … ook.
  2. Substitutie: zorg dat er voor veiliger vervoersmiddelen gekozen wordt. Analyseer welke categorieën vervoersmiddelen het meeste risico met zich meebrengen. Schakel over op veiliger middelen: de trein om maar iets te noemen. Een mobiliteitsbudget laat de mix tussen firmawagen en treinabonnement perfect toe.
  3. Collectieve bescherming: zorg dat er alleen nog voor wagens met een vijfsterren-quotering gekozen mag worden (via de car policy). Met alcoholslot en snelheidsbegrenzer.
  4. Organisatorische maatregelen: Zorg voor glijdende uren, fietsonderhoud op kosten van het bedrijf en op het bedrijfsterrein, cursussen defensief (en zuinig) autorijden,…
  5. Restrisico’s: persoonlijke beschermingsmiddelen, EHBO en signalisatie van het gevaar… Probeer hier je het minste op te focussen. We hebben een gemakkelijkheidsreflex om fluovestjes voor je fietsers en voetgangers te kopen, maar dit is niet waar je mee moet beginnen.

Dus om het samen te vatten: ik wil vanaf nu geen enkele, maar dan ook geen enkele preventieadviseur horen vertellen dat hij “er niets aan kan doen”. Hij is een professional in het meewerken aan een voorkomingsbeleid. Wel beste makker, stroop die mouwen op en begin alvast maar te zeuren bij de decision makers van je bedrijf. Zeur ze de oren van hun kop tot ze hem niet langer in het zand kunnen steken. Woonwerkverkeer is dan misschien geen wettelijke opdracht, maar des te meer een ethische verantwoordelijkheid.

Wil je inspiratie op doen over mobiliteit? Ga dan zeker langs op de blog van “De Andere Kris Peeters”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s