Landelijke romantiek, amehoela (zomerreeks, deel II)

Diego Rivera, De bloemenverkoopster, 1942

Diego Rivera, De bloemenverkoopster, 1942

Een idyllisch beeld dat we maar al te goed kennen: een bloemenverkoopster. We zijn er verzot op. In de Provence. In Thailand of zoals hier: Mexico. Drie weken lang – tijdens ons jaarlijks verlof – hunkeren we naar de romantiek van het landelijke leven. De boerenbuiten. De geur van jasmijn en diets meer. Maar we zijn blind voor het harde leven op die fameuze buiten.

Diego Rivera schilderde in 1942 deze bloemenverkooopster in Mexico. Hij was tot zijn laatste snik een die hard communinist. Samen met Zapatero wou hij het boerenleven promoten. Hij wilde propaganda maken voor het boerenleven, in de hoop dat vele boeren terug zouden keren naar hun landbouwgronden.

Kijk nu eens goed naar het schilderij. Zonnebrand? Niosh? 38-urenweek? Sociaal contact? Als dat propaganda voor het romantische ontvoogde bestaan van de werkman moet zijn… Geen wonder dat het communisme het niet haalde. Zelfs de folder van de Aldi is aantrekkelijker als fulltime bestaan…

Dus stappen we na drie weken Provence terug in onze firmawagen, bakken even in de file en drinken mijmerend een glaasje rosé in onze Belgische tuin. Een flesje daar gekocht van een lokale boer. Liever dat mijmeren dan het echt proberen. Met alle respect voor zij die het wel doen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s