Anciënniteit: vloek voor welzijn? (deel I)

Onlangs vertelde me iemand dat hij directeur geworden was in een lagere school. Hij had er recht op, want zijn anciënniteit was in orde. Hij had zijn “straftijd” voor de klas uitgedaan en mocht nu – bij wijze van uitbollen – directeur worden.

Daar sta je dan. Gepokt en gemazeld in wat ze “de privé” noemen. Een mond vol tanden en met een ongelovige blik.

A ja, vertelde hij: “En lerares x heeft ondertussen ook genoeg jaren op de teller om taakleerkracht te worden. Dan moet ze ook niet meer voor de klas staan.”

Ik veronderstel dat dat zijn HR-beleid zal worden. Over welzijn heb ik gezwegen. Hoe kun je nu “welzijn” als je je basisfunctie als “opdracht” ziet? Waarom koos je überhaupt voor de opleiding tot leerkracht op je achttiende?

Bij dat laatste kan ik me iets voorstellen. Ik zat onlangs aan een West-Vlaamse familietafel met tien volwassenen. En het is natuurlijk een publiek geheim (“heheim” zeggen ze daar) dat er amper jobs “in de privé” zijn op het West-Vlaamse platteland, maar hoe gek kun je het maken? Van de tien waren er 3 jong-gepensioneerd, 2 werken in de zorgsector, 1 in het onderwijs, 2 aan “de stad” (“Bruhhe”) en 2 zijn politie-agent.

Niemand verdiende daar de kost “in de privé”. Waarom niet? Wel, één van de politie-agenten vertelde me dat de job hem niet echt lag. Hij koos voor de vaste benoeming. Relatief goede verloning en jobzekerheid. Hij was amper dertig jaar oud. Baf. Dat sloeg in als een bom. Tussen hoofdgerecht en dessert, zomaar.

Je bent achttien en in plaats van met een Arafatsjaal te protesteren tegen van alles en nog wat, kies je een opleiding die je jobzekerheid geeft. Je moet ze niet graag doen, maar ze biedt zekerheid. De ene in het onderwijs, de andere bij de politie. Het statuut, ongelukkig of niet. Het statuut. Met anciënniteit als way out. En vervroegd pensioen, want mentaal op. Da’s zekers dadde… Mentaal ben je al op door je foute beroepskeuze. Nog voor je goed en wel begonnen bent.

Word daar maar eens preventieadviseur van… Om de kampioenen te parafraseren: “Miserie, miserie, miserie…”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s