Landschapskantoren: een kat in een zak?

Bron foto: Ilmari Karonen (eigen werk) [GFDL (http://www.gnu.org/copyleft/fdl.html)], via Wikimedia Commons

Bron foto: Ilmari Karonen (eigen werk) -GFDL http://www.gnu.org/copyleft/fdl.html– Via Wikimedia Commons

Eigenlijk blijft het een grappig zicht, werknemers in landschapskantoren.

De meesten met oortjes in om zich af te sluiten van de omgevingsgeluiden. Bellend op de gang omdat het de collega’s stoort en de vergaderlokalen bezet zijn. De ‘uitvinder’ van landschapskantoren moet gedacht hebben dat het de sociale contacten onder collega’s bevordert, zo knus bij elkaar. Helaas.

Voor 1950 werden landschapskantoren vooral vormgegeven door lange rijen bureaus waar repetitieve taken uitgevoerd werden. In 1950 ontwierp een Duits bureau Quickborner-team een open kantoor dat meer aansluit bij de huidige vorm: bureaus in groepen, potten en planten, schermen,… Dit om de samenwerking te stimuleren en ‘humane’ werkomgevingen te creëren. Mis poes. Want uit theorie blijkt al dat deze werkplekken zorgen voor verslechterde interpersoonlijke relaties; storend omgevingsgeluid; toename van stress en conflicten; hoge bloeddruk; stijgend personeelsverloop; daling in jobsatisfactie, prestatie en concentratie;…

En in de praktijk stressen we ons als de telefoon gaat om een ‘rustig’ plekje te zoeken; durven we niet praten over huis-, tuin- en keuken-issues omdat collega’s die niet mee praten hierdoor misschien gestoord worden; missen we door onze oortjes informatie die gedeeld wordt; starten we online bedrijfsfora op om ‘in stilte’ via het web te communiceren over lopende projecten.

Waarom dan toch landschapskantoren kiezen? Mooi is het wel (als iedereen zijn bureau opruimt), maar goedkoop? In ontwerp, alleszins: minder deuren, minder gangen, minder muren,… Maar intussen zijn er voldoende studies die aantonen dat er heel wat nadelen zijn aan landschapskantoren. Laten we een kat een kat noemen: als we het totaalplaatje maken en de prestaties en het welzijn van werknemers mee in rekening nemen, zullen we onder in de zak de rekening vinden.

Advertenties

2 thoughts on “Landschapskantoren: een kat in een zak?

  1. Domweg landschapskantoor invoeren om vierkante meters te winnen (en dus directe kost) is inderdaad met redelijke waarschijnlijkheid een kat in een zak. Weldoordacht, dus voor welbepaalde jobs en met geëigende architecturale oplossingen en bovendien bepaalde gebruiksregels in acht nemende, zou al een betere benadering zijn (in tijden van crisis/besparing). Maar al bij al denk ik dat het idee van het klassieke landschapskantoor niet meer fit met de wijze waarop ons werk aan het evolueren is. Zo kan heel wat kantoorwerk tegenwoordig overal uitgevoerd worden (en dan bedoel ik niet enkel thuis), waardoor andere kantoorvormen met slimme oplossingen snel hun weg zullen vinden (in bedrijven die duurzaam performant willen blijven).

    zie: http://www.forbes.com/sites/susanadams/2013/05/17/why-the-open-office-fails-and-a-solution/

    Davis et. al (2011) geeft goed overzicht van deze problematiek: zie http://lubswww.leeds.ac.uk/fileadmin/webfiles/cstsd/Documents/The_Physical_Environment_of_the_Office_Davis_Leach_Clegg_2011.pdf

    Like

  2. Pingback: HAPPY BIRTHDAY, PREVENTIEKRONKELS ! | Preventiekronkels

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s