Veiligheid soms, nooit of overal?

bron foto: dichtbij.nl

bron foto: dichtbij.nl

Drie dochters heb ik. Vijf dagen geleden viel de jongste (derde kleuterklas) met haar fiets op een biljartvlak fietspad. Zomaar. “Boef”, hoorde ik achter me. Gevolgd door geween. Spelen op de fiets was de oorzaak. Een EHBO-melding. Teveel zelfvertrouwen. Teveel arrogantie. Teveel op haar vader gelijkende.

Daarna viel de middelste dochter. Met de fiets over een boomwortel in het lokale park. Stomweg niet gezien. In het zonlicht gefietst, moe en dan een half duister park in. Boef en geween. Het klassieke scenario. En weer een EHBO-melding. Theoretisch waren frequentie- en ernstgraad onder controle. Theoretisch. Want geen verlet. Maar de bui hadden we moeten zien hangen. Denk je achteraf.

Zondagavond. De dochter die volgende week tien wordt. Een afdaling. Had ik geleerd uit de vorige ongevallen? Te weinig. Had ik maatregelen getroffen? Amper. Had ik een LMRA gemaakt? Vooral in mijn eigen gedachten, aangevuld met een paar instructies. Dingen die heel laag staan op de preventieladder.

Moe was ze zeker na een zwempartij. Een goede fietster is ze niet echt. Een helm droeg ze niet. Misschien had ik de auto moeten nemen. Haar vriendin woont boven op een berg, naar Vlaamse normen toch.

Misschien had ik haar te voet moeten laten afdalen. Of de snelheid meer limiteren? Maar afdalen is ook fun. Overbeschermen niet leuk en niet goed. Opgroeien als variant op de lerende organisatie. Ruimte laten om fouten te maken, weet je wel.

Had ik de juiste cultuur? Heb ik voldoende aan haar gedacht en gecommuniceerd? Heb ik alles gedaan wat ik kan? Ik heb haar in elk geval wel nog gecoachet met woorden tot de laatste seconde. Maar wat had ik nog kunnen doen, als leidinggevende binnen het gezin… Dat spookt door mijn hoofd. Achteraf.

Bref… ze verloor de controle over het stuur en ligt enkele dagen in het ziekenhuis. Eten doet ze de komende maand enkel met behulp van een sonde en een rietje. Een barbecue zal ze deze zomer hoedanook niet kunnen nuttigen. Hoogstwaarschijnlijk geen scoutskamp. In ieder geval een tiende verjaardag in mineur.

Veiligheid. Niets voor jou? O jawel. Altijd en overal. Voor jezelf, je partner en je kinderen. Op een dun koord dansende tussen risico’s laten nemen om volwassen te worden zonder angsten en beschermen waar nodig. Een heel dun touw. Thuis en op het werk.

Have a safe summer holiday.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s