Utopia

Utopia

Ik ben net teruggekeerd van een omgeving waarbij mijn “werkpost” uitzicht had op de Eerste Hulp post.

Zelden heb ik zo’n stroom van af- en aanrijdende ambulances gezien. Daarbij renden regelmatig hulpverleners naar hun voertuigen om kennelijk spoedeisende hulp te verlenen. Voorwaar dus een risicovolle omgeving om in actief te zijn.

Als preventieadviseur ga je dan op onderzoek uit en begin je met observeren:

  • Mannen en vrouwen kwamen ontspannen aan op de parking.
  • Op de parking werd er al uitgebreid aandacht besteed aan de uitrusting die men ging gebruiken. Dit betrof zowel visuele inspectie als het aanpassen en afstellen.
  • Ook werd uit elke kofferbak een behoorlijke hoeveelheid persoonlijke beschermingsmiddelen gehaald. Dit bestond uit passende kleding, protectoren, schoeisel, brillen en helmen in een grote variëteit.
  • Bij de toegangspoort van het werkterrein volgden dan controles en werd er wederzijds afgestemd. Ook volgden nog korte, intercollegiale, instructies.
  • Hierna betrad men met een speciale badge het gebied dat uitgebreid is voorzien van signalering, netten en goed onderhouden bedrijfsmiddelen en waar na werktijd nog diverse acties worden uitgevoerd om er voor te zorgen dat het de volgende dag weer ordentelijk is.

Zelden heb ik in de volle breedte van het spectrum een zo breed gedragen werkwijze gezien. Men was zich kennelijk zeer goed bewust van de risico’s die de activiteiten met zich mee brachten.

Dat er desondanks dan toch zo’n inzet van hulpverleners nodig is en er dagelijks meerdere slachtoffers vallen, plaatst een en ander in ander perspectief. Wanneer we de preventiehiërarchie zouden volgen dan zouden we toch echt ergens anders moeten beginnen en tot nader order deze zaak moeten stil leggen.

Dat zou echter onbespreekbaar zijn bij de honderden dagjesmensen en toeristen die zich hebben verheugd op een dag met skiplezier.

Want wat was de locatie van mijn “werkpost”? Een appartement aan de piste in de Franse Vogezen.

Moraal van het verhaal: als het een werksituatie was, zou dit onaanvaardbaar zijn, maar… tegelijkertijd zou menig werkgever willen dat medewerkers zich zoveel moeite troosten bij de voorbereiding en zoveel tijd en energie stoppen in persoonlijke beschermingsmiddelen (aanschaf, controle, gebruik).

Want stel je het eens voor: goede bronmaatregelen, goed ingerichte arbeidsplaatsen, optimaal onderhoud, verfraaide arbeidsplaatsen, juiste voorlichting en effectieve sensibilisering… en dat in combinatie met medewerkers die zich de nodige moeite betrachten inzake gebruik van persoonlijke beschermingsmiddelen….

Utopisch? Wellicht.

Iets om na te streven: Zeker!

(foto op deze pagina: dank aan Sira Anamwong / FreeDigitalPhotos.net)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s