Stille nacht, onderhoudsnacht.

Kerst, de tijd van vrede, lekker eten en geweldige (uhm) familiefeesten.

In veel gevallen is het ook de tijd van stops, shutdowns, turn-arounds en nog van die kerstknallers. Uit ‘den tijd’ weet ik dat zo’n periodes hectisch zijn en vooral dat alles vooruit moet. “Tuut tuut” zei de onderhoudsmanager, “er wordt hier op een veilige en verantwoorde manier gewerkt, we hebben juist twee dagen les gegeven.” Op dat ogenblik gingen al mijn preventieadviseur-alarmen af, onderhoudsmanagers zijn niet te vertrouwen, nah.

Stille Nacht, Onderhoudsnacht

Dus tussen kerst en nieuwjaar geen vakantie maar noeste arbeid in de fabriek. Nog geen 48 uur na de start van de stop had er bijna één aan de elektriciteit gehangen en was er één door een plaat gezakt waardoor hij 1,5 meter lager lag. Mijn punt was dus bewezen, onderhoudsmensen zijn een zootje ongeregeld.
De dag na de incidenten, waar niemand iets aan overhield, kwamen we redelijk vroeg in het atelier aan. De onderhoudsmanager had zijn mensen bij elkaar geroepen, voor het werk begon. Met foto’s en feiten legde hij de situatie uit en de vinger op de wonde. Maar op een serene manier, zonder de zaken op te blazen, noch ze te minimaliseren. De onderhoudsmensen begrepen de ernst van de situatie, en gingen terug keihard werken. De onderhoudsmannen gingen waarschijnlijk vooral verder doen zoals ze bezig waren…

En toen, toen gebeurde iets merkwaardig; mensen stopten voor ze aan een job begonnen. “Zeg Jef, als we dat zo doen gaan we ons zeer doen.” “Jama Flup, hoe gaan we dat dan moeten doen?” “Ja da weet ik ook niet, haal de baas er maar bij.” Baas erbij, “Miljaar, daar kunde zo niet aan beginnen, we gaan dat eerst beter uitwerken, goed werk mannen.” Schouderklopke, niet met een stoel deze keer. In de motorkamer was een weelde aan lock-out & tag-outsloten aanwezig. Iedereen had zich beveiligd. Die onderhoudsmannen, toch nog niet zo slecht bezig blijkbaar…

Vandaag, op de voorlaatste dag van de stop, waren er problemen met de hijsbrug. Het blok was ongeveer 3 ton en moest gehesen worden met een 3,2 ton kraan. Telkens liep die vast op lastbeveiliging. Ik stond erbij en keek ernaar, zoekend naar de bevestiging dat ik toch niet fout was over dat zootje. “Jef, dat gaat niet, die lastbeveiliging springt telkens in.” “Jama Flup, we gaan die begrenzer wat bijregelen, dat ligt daar wel aan.” “Neje Jef, we bellen de mensen van de firma, dat ze morgen maar komen.” En zo geschiedde het.

Als er een belangrijke les is die ik deze kerst heb geleerd, is het dat kerstmirakels bestaan. Het onderhoudspersoneel is vooral een hoop toffe gasten die willen werken en zeker geen zootje ongeregeld. Mits de steun en bijsturing van hun onderhoudsmanager, zal dit soort jobs niet ten koste van hun welzijn gaan.
En mijn Idéfix… die geef ik terug aan Asterix en Obelix. Onderhoudsmangers zijn de slechtste nog niet, nah.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s