Whow, ik ben preventieadviseur… of was ik dat nu al?

Gisteren, 12 november ’12, lag er een donkerbruine enveloppe op onze deurmat. De belastingen werken al met zoomit, dus daar had ik geen schrik van. Neen, het was het officiële attest “specialisatiemodule arbeidsveiligheid” van de aanvullende vorming voor preventieadviseur niveau 2. Officieel. Preventieadviseur. En nu?

Wanneer ik terug kijk op mijn parcours in het welzijn, heb ik telkens de lat wat hoger gelegd. Tijdens mijn middelbaar braaf opgelet tijdens de lessen welzijn (als chemiestudent niet onbelangrijk), daarna gaan werken en een VCA-VOL behaald. Toegeven, ik had er niet veel voor gestudeerd, en was de avond ervoor lekker doorgezakt en had dus een enorme kater voor ik aan dat examen begon. Opgelet, ik was wel veilig bezig; na het doorzakken met de taxi naar huis. Dus terug dat examen; geslaagd zonder veel moeite. Later dat jaar zei m’n werkgever; “zou je niet beter je preventieadviseur niveau 2 gaan doen, kan wel iemand met praktische ervaring gebruiken op de preventiedienst”. Dus we bellen wat rond en krijgen juffrouw Nevelsteen van het PVI aan de lijn. “Ja hoor, je moet alleen sinds dit jaar (anno 2008) een kopij van je A2 diploma binnen gooien en je kan beginnen.” Shit. Waarom was ik nu weer gestopt met school voor mijn diploma te behalen… Dan maar de basiskennis gaan doen,  7 dagen bij IDEWE de basiskennis opgedaan en een gigantische honger gekregen naar meer.

Dus het stond vast; in 2010 zou ik starten aan de opleiding PA2, geen weg naast. Die avond thuis: “schat, ik ga middenjury doen en mijn diploma halen.” Antwoord: “ ge zijt zot, maar als je dat wil halen, dan moet je ervoor gaan.” Zo gezegd zo gedaan. A2 behaald na 2 zittijden en hupa terug naar juffrouw Nevelsteen gebeld, anno 2010. Of ik dat kopijtje wou binnen brengen? No problem! Ondertussen bleef ik op die interne dienst bezig met het behalen van een aantal successen en een aantal tegenslagen, zonder te weten wat ik verkeerd of juist deed.

Dan gingen de ogen open; de niveau 2 was een openbaring. Goed, gezond verstand helpt je heel ver, maar als je dan nog een systeem krijgt: helemaal top! 3 keer ben ik veranderd van eindwerkonderwerp. De laatste keer was 2,5 maand voor het verdedigen van het eindwerk. Nadat ik promotor had aangesproken na de les, merkte ik dat die vurige passie voor preventie iets aanstekelijk is.  Die avond thuis: : “schat, ik ga mijn eindwerk wegsmijten en met iets volledig nieuw beginnen.” Antwoord: “ ge zijt zot, maar als je dat wil halen, dan moet je ervoor gaan.” Je kan maar geluk hebben met zo’n steun in huis.

Uiteindelijk komen we terug uit bij het start van deze blog; voldoening. En wat nu? Zou ik starten aan de niveau 1 zonder een hoger diploma, maar met veel goesting? Zou ik milieucoördinator doen om een perfecte match tussen duurzame veiligheid en duurzaam ondernemen te vinden? Zou ik me niet beter inschrijven voor een cursus OHSAS18001 lead auditor en mijn passie volgen?

Het gene dat ik heb gemerkt in die jaren preventie is, je kan niet omgeschoold worden tot preventieadviseur. Je moet dat in je hebben. Natuurlijk kan je dat diploma behalen, maar als je niet gelooft in het feit dat je de wereld wat beter kan maken, dan ben je niets met dat diploma.

Advertenties

One thought on “Whow, ik ben preventieadviseur… of was ik dat nu al?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s