Brugpensioen vs Welzijn

Ik begrijp heel goed dat de Fordwerknemers zich bedrogen voelen. Aan de kant geschoven als huisvuil. Eerst wat lege beloften en vervolgens het deksel op de neus. Flexibeler werken, overuren draaien als het nodig is, werkloosheid als het tijdelijk moest, loon inleveren ook. Tot op het laatste. En dan… niets.

En net in deze val mogen we niet trappen. Uit medelijden, want dat is het, deze mensen definitief uit de arbeidsmarkt halen op jonge leeftijd is hen een tweede keer dumpen. Na Ford dumpt ook de gemeenschap hen in het zwarte gat. Niet doen.

Ons welzijn hangt voor een groot stuk af van ons gevoel voor eigenwaarde. En dat gevoel hangt dan weer samen met onder meer een fatsoenlijke job hebben.

Wie tegenwoordig 50 is, zit nog vol vitaliteit en energie. Een job hebben is voor deze mensen een noodzakelijke voorwaarde voor een waardevol leven. Voor welzijn zeg maar.

Onderzoek wijst uit dat wie te vroeg uit de arbeidsmarkt stapt veel meer kans heeft op depressie, alcoholisme, een slechte relatie en het gevoel nutteloos te zijn.

Lager geschoolden hebben bijkomend als probleem dat ze eerder fysiek achteruitgaan dan de werkende populatie. Inactiviteit leidt bij hen vaker tot een zittend leven. Al te vaak voor de TV. Niet doen dus.

Dus om te voorkomen dat de ex-Fordwerknemers een tweede keer het “Foert” gevoel krijgen, moeten we ze vooral niet op brugpensioen sturen op 50. Eénmaal bij het huisvuil zetten is genoeg geweest.

Laten we daarom alles op alles zetten om hen een waardevolle job te bezorgen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s